σκωρίαση της φιστικιάς

Συμπτώματα

Κίτρινες, αργότερα σκωριόχρωμες φλύκταινες στην κάτω επιφάνεια των φύλλων, πρώιμη αποφύλλωση έως τα μέσα του καλοκαιριού, μειωμένο γέμισμα του καρπού και απόδοση, οι επανειλημμένες προσβολές εξασθενούν το δέντρο.

Συχνά συγχέεται με

• σεπτορίωση φιστικιάς
• σεπτορίωση φιστικιάς
• ξήρανση κλάδων φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η Pileolaria terebinthi (σκωρίαση της φιστικιάς) δίνει ερυθρωπές έως ιώδεις, κάπως γωνιώδεις κηλίδες με κιτρινωπή άλω, κυρίως στην ΚΑΤΩ επιφάνεια του φύλλου· ωριμάζοντας γίνονται τραχιά, κρουστώδη, εφελκιδώδη σκουρόχρωμα τήλια, το φύλλο κατσαρώνει ή ζαρώνει και πέφτει πρόωρα. Η Pestalotiopsis pistaciae αντίθετα σχηματίζει γκριζοκαφέ νεκρωτικές κηλίδες, συχνά με ομόκεντρες ζώνες και πιο σκούρο περιθώριο, διάστικτες με μικροσκοπικά ΜΑΥΡΑ ακέρβουλα σαν κεφαλή καρφίτσας που σε υγρασία εκκρίνουν σκούρα γλοιώδη μάζα σπορίων, και συχνά προχωρά στον βλαστό προκαλώντας ξήρανση κορυφών. Άρα: πορτοκαλο-σκωριασμένες γωνιώδεις κηλίδες και κρουστώδη τήλια στην κάτω επιφάνεια δείχνουν τη σκωρίαση, ενώ γκρίζες ζωνωτές κηλίδες με μαύρα στίγματα και ξήρανση βλαστών δείχνουν Pestalotiopsis.

• βερτισίλλιο της ελιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στην Pistacia terebinthus τόσο η Pileolaria terebinthi (σκωρίαση της φιστικιάς) όσο και ο Verticillium dahliae (βερτισιλλίωση/μάρανση) ξεκινούν με διάχυτη μεσονεύρια χλώρωση, κάψιμο και πρόωρη φυλλόπτωση, όμως τα καθοριστικά σημάδια διαφέρουν. Η Pileolaria terebinthi σχηματίζει μικρές στρογγυλές έως ακανόνιστες κοκκινοκαφέ ή πορφυρές φλύκταινες με κίτρινη άλω σε φύλλα, μίσχους και καρπούς· γυρίζοντας το φύλλο βρίσκετε ανάγλυφες, πουδραρισμένες μάζες σπορίων σκωρίασης στην κάτω επιφάνεια, ενώ το ξύλο μένει καθαρό όταν κοπεί. Ο Verticillium dahliae ΔΕΝ δίνει φλύκταινες: αντ' αυτού ένας ή λίγοι κλάδοι μαραίνονται και ξεραίνονται (συχνά μονόπλευρα), και κόβοντας έναν μαραμένο βλαστό φαίνονται καστανές έως γκριζωπές γραμμώσεις ή δακτύλιοι στο αγγειακό ξύλο, με τα συμπτώματα εντονότερα σε ζεστές, ξηρές περιόδους.