σεπτορίωση φιστικιάς

Συχνά συγχέεται με

• σεπτορίωση φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Mycosphaerella pistacina είναι η τελειόμορφη (φύλο εγγενούς αναπαραγωγής): αναζητήστε μικροσκοπικά μαύρα, ελαφρώς ανυψωμένα ψευδοθήκια (καρποφορίες σαν κεφαλή καρφίτσας) ενσωματωμένα σε παλαιότερες, γκριζωπές νεκρωτικές κηλίδες στην πάνω επιφάνεια του φύλλου, συχνά σε πεσμένα ή διαχειμάζοντα φύλλα. Οι κηλίδες τείνουν να είναι μεγαλύτερες, πιο διάχυτες, με ξεθωριασμένο γκριζοκαφέ κέντρο και ακανόνιστο περίγραμμα. Η ζημιά είναι πιο εμφανής αργά στην εποχή και σε γηράσκον φύλλωμα. Μικροσκοπικά οι καρποφορίες απελευθερώνουν δικύτταρα ασκοσπόρια αντί για νηματοειδή κονίδια.

• σκωρίαση της φιστικιάς
• ξήρανση κλάδων φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η Septoria pistaciae δημιουργεί μικρές (1-5 mm) κυκλικές κηλίδες διάσπαρτες στην πάνω επιφάνεια των φυλλαρίων, με ανοιχτό καστανό-γκρι κέντρο που περιβάλλεται από έντονο πορφυρο-καστανό περιθώριο. Με τον μεγεθυντικό φακό διακρίνονται μικροσκοπικές μαύρες κουκκίδες (πυκνίδια) μέσα στο ανοιχτόχρωμο κέντρο, που σε υγρό καιρό εκκρίνουν λεπτά λευκωπά νήματα (κίρρους)· οι κηλίδες παραμένουν μικρές και πολυάριθμες και προκαλούν πρόωρη φυλλόπτωση. Αντίθετα, η Pestalotiopsis pistaciae προκαλεί μεγαλύτερες, πιο διάχυτες καστανές έως γκριζωπές νεκρωτικές κηλίδες που συχνά ξεκινούν από την κορυφή ή το χείλος του φύλλου και επεκτείνονται προς τα μέσα σε ακανόνιστες ζώνες, συχνά με αχνή ομόκεντρη (στοχοειδή) ζώνωση. Οι καρποφορίες της είναι πιο επίπεδα μαύρα ακέρβουλα που με την υγρασία εκκρίνουν κολλώδεις μαύρες σπορομάζες (συχνά με λεπτές τριχοειδείς προεξοχές), δίνοντας στον νεκρό ιστό μια καπνώδη, μουτζουρωμένη όψη αντί για ευκρινείς πορφυροπλαίσιες κουκκίδες.