ξήρανση κλάδων φιστικιάς

Συχνά συγχέεται με

• σεπτορίωση φιστικιάς
• βερτισίλλιο φιστικιάς
• σεπτορίωση φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η Septoria pistaciae δημιουργεί μικρές (1-5 mm) κυκλικές κηλίδες διάσπαρτες στην πάνω επιφάνεια των φυλλαρίων, με ανοιχτό καστανό-γκρι κέντρο που περιβάλλεται από έντονο πορφυρο-καστανό περιθώριο. Με τον μεγεθυντικό φακό διακρίνονται μικροσκοπικές μαύρες κουκκίδες (πυκνίδια) μέσα στο ανοιχτόχρωμο κέντρο, που σε υγρό καιρό εκκρίνουν λεπτά λευκωπά νήματα (κίρρους)· οι κηλίδες παραμένουν μικρές και πολυάριθμες και προκαλούν πρόωρη φυλλόπτωση. Αντίθετα, η Pestalotiopsis pistaciae προκαλεί μεγαλύτερες, πιο διάχυτες καστανές έως γκριζωπές νεκρωτικές κηλίδες που συχνά ξεκινούν από την κορυφή ή το χείλος του φύλλου και επεκτείνονται προς τα μέσα σε ακανόνιστες ζώνες, συχνά με αχνή ομόκεντρη (στοχοειδή) ζώνωση. Οι καρποφορίες της είναι πιο επίπεδα μαύρα ακέρβουλα που με την υγρασία εκκρίνουν κολλώδεις μαύρες σπορομάζες (συχνά με λεπτές τριχοειδείς προεξοχές), δίνοντας στον νεκρό ιστό μια καπνώδη, μουτζουρωμένη όψη αντί για ευκρινείς πορφυροπλαίσιες κουκκίδες.

• σκωρίαση της φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η Pileolaria terebinthi (σκωρίαση της φιστικιάς) δίνει ερυθρωπές έως ιώδεις, κάπως γωνιώδεις κηλίδες με κιτρινωπή άλω, κυρίως στην ΚΑΤΩ επιφάνεια του φύλλου· ωριμάζοντας γίνονται τραχιά, κρουστώδη, εφελκιδώδη σκουρόχρωμα τήλια, το φύλλο κατσαρώνει ή ζαρώνει και πέφτει πρόωρα. Η Pestalotiopsis pistaciae αντίθετα σχηματίζει γκριζοκαφέ νεκρωτικές κηλίδες, συχνά με ομόκεντρες ζώνες και πιο σκούρο περιθώριο, διάστικτες με μικροσκοπικά ΜΑΥΡΑ ακέρβουλα σαν κεφαλή καρφίτσας που σε υγρασία εκκρίνουν σκούρα γλοιώδη μάζα σπορίων, και συχνά προχωρά στον βλαστό προκαλώντας ξήρανση κορυφών. Άρα: πορτοκαλο-σκωριασμένες γωνιώδεις κηλίδες και κρουστώδη τήλια στην κάτω επιφάνεια δείχνουν τη σκωρίαση, ενώ γκρίζες ζωνωτές κηλίδες με μαύρα στίγματα και ξήρανση βλαστών δείχνουν Pestalotiopsis.