σεπτορίωση φιστικιάς

Συμπτώματα

Μικρές γωνιώδεις καστανές κηλίδες στα φύλλα με κίτρινες άλως, πρόωρη φυλλόπτωση, αποδυναμωμένα δέντρα με μειωμένο γέμισμα του καρπού, επιταχυνόμενος κύκλος παρενιαυτοφορίας.

Συχνά συγχέεται με

• σεπτορίωση φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Mycosphaerella pistacina είναι η τελειόμορφη (φύλο εγγενούς αναπαραγωγής): αναζητήστε μικροσκοπικά μαύρα, ελαφρώς ανυψωμένα ψευδοθήκια (καρποφορίες σαν κεφαλή καρφίτσας) ενσωματωμένα σε παλαιότερες, γκριζωπές νεκρωτικές κηλίδες στην πάνω επιφάνεια του φύλλου, συχνά σε πεσμένα ή διαχειμάζοντα φύλλα. Οι κηλίδες τείνουν να είναι μεγαλύτερες, πιο διάχυτες, με ξεθωριασμένο γκριζοκαφέ κέντρο και ακανόνιστο περίγραμμα. Η ζημιά είναι πιο εμφανής αργά στην εποχή και σε γηράσκον φύλλωμα. Μικροσκοπικά οι καρποφορίες απελευθερώνουν δικύτταρα ασκοσπόρια αντί για νηματοειδή κονίδια.

• ξήρανση κλάδων φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στα φυλλάρια της φιστικιάς αναζητήστε πολλές μικρές (1-4 mm), σχεδόν κυκλικές έως γωνιώδεις καστανές κηλίδες, καθεμία περιβαλλόμενη από κίτρινη (χλωρωτική) άλω· οι κηλίδες παραμένουν επίπεδες και ξηρές και συχνά συνενώνονται σε μεγαλύτερες ερυθροκάστανες πλάκες που προκαλούν έντονη φυλλόπτωση στα τέλη του καλοκαιριού. Κρατώντας το φύλλο στο φως, τα νεκρωτικά κέντρα φέρουν μόνο μικροσκοπικά σκούρα καρποσώματα (ψευδοθήκια/πυκνίδια), ποτέ μια γυαλιστερή μαύρη βλεννώδη μάζα σπορίων. Η ζημιά περιορίζεται στα ελάσματα των φύλλων και η ασθένεια εξαπλώνεται σε υγρές συνθήκες. Οι κηλίδες της Pestalotiopsis ξεκινούν επίσης ως καστανές κηλίδες φύλλων, αλλά μεγαλώνουν σε γκριζοκαστανές νεκρωτικές περιοχές με σκουρότερο καστανό περιθώριο και συχνά εντοπίζονται στην κορυφή ή το άκρο του φύλλου αντί διάσπαρτες στο έλασμα. Το διαγνωστικό σημείο βρίσκεται στον νεκρό ιστό: μικροσκοπικά ανυψωμένα ΚΑΤΑΜΑΥΡΑ καρποσώματα (ακέρβουλοι) που με την υγρασία εκκρίνουν γυαλιστερή μαύρη μάζα σπορίων· κρίσιμο είναι ότι ο μύκητας στη συνέχεια προχωρά σε κλαδίσκους και βλαστούς, προκαλώντας έλκη και ξήρανση κορυφών που η Mycosphaerella ποτέ δεν προκαλεί. Ύποπτη ιδίως σε καταπονημένα ή τραυματισμένα δέντρα.

• σκωρίαση της φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η κηλίδωση φύλλων Septoria που προκαλείται από τον Mycosphaerella pistacina εμφανίζει μικρές, ευκρινώς οριοθετημένες, γωνιώδεις καστανές έως μαύρες κηλίδες στην πάνω επιφάνεια του φύλλου, συνήθως 1-3 mm, συχνά περιορισμένες από τα νεύρα. Μέσα στις παλαιότερες κηλίδες υπάρχουν μικροσκοπικές μαύρες τελείες (πυκνίδια) ορατές με μεγεθυντικό φακό. Οι κηλίδες παραμένουν επίπεδες και δεν ανυψώνονται σε φλύκταινες· η έντονη προσβολή προκαλεί γενικό κιτρίνισμα και πρώιμη φυλλόπτωση σε υγρές συνθήκες στα τέλη του καλοκαιριού. Η σκωρίαση της φιστικιάς που προκαλείται από τον Pileolaria terebinthi ξεκινά ως αχνές χλωρωτικές ή ωχρές νεκρωτικές στίξεις, αλλά σύντομα εκρήγνυται σε ανυψωμένες πορτοκαλί έως κιτρινοκαστανές φλύκταινες (ουρεδίνια) κυρίως στην κάτω επιφάνεια του φύλλου, που αφήνουν σκωρόχρωμη πουδραρισμένη σκόνη σπορίων στο δάχτυλο. Αργότερα στη σεζόν σκουραίνουν σε καστανόχρωμα έως μαύρα τελεύτια. Η πουδραρισμένη, εκρηγνυόμενη, ανυψωμένη υφή και το ξεφλούδισμα των σπορίων είναι τα καθοριστικά σημάδια που απουσιάζουν από τις επίπεδες κηλίδες Septoria.