βερτισίλλιο φιστικιάς

Συμπτώματα

Αιφνίδιο μάρανση μεμονωμένων κλάδων το καλοκαίρι, καστανές ραβδώσεις στο ξύλο όταν αφαιρείται ο φλοιός, μερική ανάκαμψη κατά τον χειμώνα και στη συνέχεια υποτροπή, σταδιακή παρακμή του οπωρώνα.

Συχνά συγχέεται με

• ξήρανση κλάδων φιστικιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Pestalotiopsis pistaciae (μυκητολογικό κάψιμο φύλλων/κλαδιών): Παρατηρήστε φύλλα και λεπτά κλαδιά. Η νέκρωση ξεκινά από το περιθώριο ή την κορυφή του φύλλου ως γκριζοκαφέ έως σταχτί νεκρές κηλίδες, συχνά με σκουρότερο καστανό περίγραμμα που χωρίζει το νεκρό από το πράσινο ιστό. Σε παλαιότερες κηλίδες εμφανίζονται μικροσκοπικά μαύρα καρποφόρα σώματα (acervuli) ως ανυψωμένες κουκκίδες, που σε υγρασία εκκρίνουν μαύρες, ελικοειδείς μάζες σπορίων. Η ξήρανση των κλαδιών προχωρά από την κορυφή προς τα μέσα και οι προσβεβλημένοι βλαστοί συχνά έχουν μικρά έλκη φλοιού. Τα συμπτώματα είναι διάσπαρτα και χειρότερα σε ζεστό, υγρό καιρό. Verticillium dahliae (αγγειακή μάρανση): Το αποκαλυπτικό σημάδι είναι εσωτερικό — αφαιρέστε τον φλοιό από έναν μαραινόμενο κλάδο και θα δείτε καστανές έως σκούρες γραμμώσεις στο ξύλο (αγγειακός χρωματισμός)· η επιφάνεια του φύλλου δεν έχει μαύρες καρποφόρες κουκκίδες. Ολόκληροι βλαστοί ή η μία πλευρά του δέντρου μαραίνονται και τα φύλλα καίγονται από το περιθώριο προς τα μέσα αλλά παραμένουν προσκολλημένα, συχνά με ξαφνικό μονόπλευρο (τομεακό) μοτίβο λόγω φραγμένων αγγείων νερού. Δεν υπάρχουν acervuli ή έλικες σπορίων στην επιφάνεια. Τα συμπτώματα εντείνονται με την υδατική καταπόνηση και συνδέονται με μολυσμένο έδαφος, όχι με υγρό αέρα.