χιονώδης ευρωτίαση

Συμπτώματα

Κηλίδες νεκρών αρτιφύτρων που εμφανίζονται μετά το λιώσιμο του χιονιού, ροζ-λευκό χνουδωτό μυκήλιο που καλύπτει τα φυτά τα κρύα υγρά πρωινά, τα φυτά που επιβιώνουν είναι καχεκτικά με καστανή σήψη του λαιμού.

Συχνά συγχέεται με

• κηλίδες δολαρίου (ασθένεια γκαζόν)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Clarireedia jacksonii (κηλίδα δολαρίου) εμφανίζει μικρές, σαφώς οριοθετημένες βυθισμένες αχυρόχρωμες κηλίδες περίπου στο μέγεθος ενός ασημένιου δολαρίου· τα φύλλα φέρουν χαρακτηριστικές ανοιχτόχρωμες καστανές αλλοιώσεις με σκουρότερο κοκκινωπό-καστανό περιθώριο, συχνά στενεμένες σε σχήμα κλεψύδρας κατά μήκος του φύλλου, ενώ νωρίς το πρωί ένα λεπτό λευκό μυκήλιο σαν ιστός αράχνης μπορεί να καλύπτει την κηλίδα. Το Microdochium nivale (κηλίδα Microdochium / ροζ χιονώδης μούχλα) σχηματίζει μεγαλύτερες, πιο διάχυτες κυκλικές ξεθωριασμένες-καστανές κηλίδες που μπορεί να συνενωθούν, και υπό ψυχρές υγρές συνθήκες αναπτύσσει μια σολομορόζ έως πορτοκαλί απόχρωση στο όριο με γλοιώδη, μπερδεμένη όψη αντί για σαφώς ζωνωτές αλλοιώσεις. Η κηλίδα δολαρίου ευνοείται από ζεστές μέρες με δροσερές δροσάτες νύχτες και χαμηλό άζωτο, ενώ το Microdochium ευδοκιμεί σε κρύο, παρατεταμένα υγρό ή χιονοσκεπή χλοοτάπητα. Η ζωνωτή αλλοίωση σε σχήμα κλεψύδρας υποδεικνύει το Clarireedia· οι μπερδεμένες κηλίδες με ροζ όρια υποδεικνύουν το Microdochium.

• κόκκινο νήμα (ασθένεια γκαζόν)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η ασθένεια του κόκκινου νήματος (Laetisaria fuciformis) και η κηλίδωση Microdochium (Microdochium nivale) και οι δύο ξεθωριάζουν τον πολυετή λόλιο σε ανοιχτοκαστανές κηλίδες με ρόδινο μυκήλιο, αλλά κοιτάξτε προσεκτικά τις άκρες των φύλλων και το σχήμα της κηλίδας. Το Laetisaria fuciformis παράγει αναμφισβήτητα κοραλλί-ρόδινους έως κόκκινους, νηματοειδείς ή κερασφόρους σκληρωτιακούς κλώνους (στρώματα) που προεξέχουν 2-5 mm πέρα από τις ξεραμένες άκρες των φύλλων, μαζί με χνουδωτό ρόδινο μυκήλιο σε ακανόνιστες, συχνά ξεφτισμένες κηλίδες λίγων εκατοστών, τυπικό σε δροσερό υγρό καιρό σε χλοοτάπητα χαμηλού αζώτου. Το Microdochium nivale αντίθετα δημιουργεί σχεδόν κυκλικές, λείες κηλίδες έως 30 cm που μετατρέπονται από διαποτισμένο σκούρο πράσινο σε αχυρώδες, με ένα γλοιώδες σολομορόδινο έως λευκό μυκηλιακό δαχτυλίδι μόνο στο υγρό περιθώριο και ΧΩΡΙΣ κόκκινα νήματα στις άκρες των φύλλων, ευνοούμενο από κρύες υγρές συνθήκες ή χιονοκάλυψη.

• ωίδιο κριθαριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: To ωιδιο tου κριθαριου σχηματιζει επιφανειακες, ξηρες, αλευρωδεις λευκες εως γκριζες φλυκταινες που καθονται ΠΑΝΩ στην επιφανεια του φυλλου, κυριως στην ανω πλευρα των κατωτερων φυλλων και των κολεων. Η αναπτυξη ειναι σκονωδης και αφαιρειται ευκολα σαν λεπτη αλευρωδης σκονη, αφηνοντας απο κατω πρασινο φυλλικο ιστο. Οι παλαιοτερες αποικιες γινονται τσοχωτες γκριζοκαφε με μικροσκοπικες μαυρες κουκκιδες (κλειστοθηκια). Ευδοκιμει σε ηπιο, ξηρο εως υγρο καιρο (15-22 C) χωρις ελευθερο νερο, και οι κηλιδες παραμενουν τοπικες σε εξεχουσες τουφες αντι να απλωνονται ως επιπεδο φιλμ. Η ροζ χιονομουχλα παραγει ενα επιπεδο, βαμβακωδες, ιστοειδες μυκηλιακο στρωμα που πλακωνει ολοκληρα φυλλα και τη βαση του φυτου, με χαρακτηριστικη απochρωση σολομορ-ροζ εως ροζ-λευκη, ειδικα στο προελαυνον ακρο. Ειναι λιπαρη και τσοχωτη (οχι σκονωδης) και δεν αφαιρειται ως σκονη; ο ιστος απο κατω ειναι διαποτισμενος με νερο, σαπιζει και ασπριζει. Εμφανιζεται σε κρυες υγρες συνθηκες, κλασικα μετα το λιωσιμο του χιονιου η σε παρατεταμενες δροσερες υγρες περιοδους (0-8 C), σχηματιζοντας μεγαλες συνενουμενες γλοιωδεις κηλιδες πανω στο εδαφος και στη βαση του φυτου αντι για μεμονωμενες εξεχουσες φλυκταινες.

• σεπτορίωση σιταριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Αναζητήστε υδαρείς, ωοειδείς έως οφθαλμόμορφες ανοιχτοκαφέ κηλίδες που ΔΕΝ περιορίζονται ανάμεσα στις νευρώσεις, συχνά με σκουρότερο καφέ περιθώριο και ανοιχτότερο, σχεδόν αποχρωματισμένο κέντρο· στα νεαρά φυτά προκαλεί τήξη φυταρίων και κοκκινωπό-καφέ σήψη της βάσης/του στελέχους. Το καθοριστικό σημάδι είναι ροζ έως σολομί ή υπόλευκο χνουδωτό μυκήλιο και σποριοδόχια στην επιφάνεια της κηλίδας υπό ψυχρές, υγρές συνθήκες (κλασικά καθώς λιώνει το χιόνι), ποτέ μαύρες κουκκίδες. Ευνοείται από πολύ κρύα, κορεσμένα εδάφη και χιονοκάλυψη και συχνά νεκρώνει ολόκληρες κορυφές φύλλων και νεαρά φυτά αντί να σχηματίζει καθαρές, αδεροπεριορισμένες λωρίδες. Αναζητήστε επιμήκεις, ορθογώνιες κηλίδες που εκτείνονται ανάμεσα στις νευρώσεις του φύλλου (περιορισμένες από τις νευρώσεις) στο κάτω και μεσαίο τμήμα του φυτού· ξεκινούν ως ωχροκίτρινα στίγματα και μετατρέπονται σε ανοιχτοκαφέ έως γκριζοκαφέ ορθογώνιες κηλίδες. Το καθοριστικό σημάδι είναι οι σειρές μικροσκοπικών μαύρων κουκκίδων (πυκνίδια) ενσωματωμένων στον νεκρό ιστό, διατεταγμένων σε γραμμές κατά μήκος της κηλίδας· φαίνονται με μεγεθυντικό φακό και εκκρίνουν κρεμώδη σπόρια όταν είναι υγρά. Η ασθένεια εξαπλώνεται προς τα πάνω με τις σταγόνες της βροχής σε δροσερό, υγρό ανοιξιάτικο καιρό και οι κηλίδες έχουν αρκετά ευθείες άκρες παράλληλες προς τις νευρώσεις.

• φουζαρίωση σιταριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Sto stachy tou sitariou to Fusarium graminearum lefkainei oloklira stachydia i to tmima tou stachyou pano apo to simeio molynsis kai, se ygri kairo, emfanizontai somomporta eos portokali sporodochia (kollodi mazes sporion) pano sta lepyra kai ston axona. Oi prosvevlimenoi karpoi syrriknonontai se kimoliodi lefkorroz kokkous typou 'tafoplakas'. Sto stadio tou fyntaniou prokalei kafe sipsi tou koleoptilou kai tou ypogeiou mesogonatiou diastimatos, evnooumeni apo zesta, ygra perivallonta (peripou 20-30 C) kata tin anthisi. To Microdochium nivale einai pathogono psychrou kairou: ta symptomata sto stachy einai pio omoiomorfo kafetiasma/lefkasma me ligotero zontano portokali chroma, kai i myukitiaki anaptyxi einai lefkorroz kai velouenia anti gia ta maxilarota portokali sporodochia tou Fusarium. Einai gnosto kyrios gia ti roz chionomykita - kykliki kilides grizorroz, ydaromenon, kollimenon fyllon pou emfanizontai kathos lionei to chioni (0-5 C). Sta fyntania prokalei sipsi tou laimou prin kai meta tin anaduси se psychra, ygra edafi - to antitheto thermokrasiako evros apo to F. graminearum.