Dr. Phyto

Φλέως ο λειμώνιος

Phleum pratense

Ασθένειες & παράσιτα σε αυτό το φυτό

• κίτρινη σκωρίαση σιταριούPuccinia striiformis

  Έντονα κίτρινο-πορτοκαλί φλύκταινες σε μακριές λωρίδες παράλληλες προς τις νευρώσεις του φύλλου, συχνά σε όλο το μήκος του φύλλου, αφαιρούνται εύκολα ως αλευρώδη σπόρια, τα προσβεβλημένα φύλλα ζαρώνουν και γερνούν πρόωρα.

• Κηλίδωση φύλλων και κοινή σήψη ριζώνBipolaris sorokiniana

  Μικρές σκουρόχρωμες έως μαύρες κηλίδες φύλλων, συχνά με κίτρινη άλω, που μεγαλώνουν και συνενώνονται ξηραίνοντας ολόκληρα φύλλα σε ζεστό, υγρό καιρό· σε χαμηλά κουρεμένο χλοοτάπητα γίνεται γενική αραίωση και μπρούτζινος χρωματισμός. Υπογείως ο ίδιος μύκητας προκαλεί καστανή σήψη ριζών, στεμμάτων και βάσης βλαστών, ώστε τα φυτά αποσπώνται εύκολα και ο χλοοτάπητας 'λιώνει' σε διάχυτες, ακανόνιστες καστανές περιοχές. Πιο επιζήμια σε ζεστές καλοκαιρινές περιόδους σε καταπονημένο, με στρώμα χλοοτάπητα.

• χιονώδης ευρωτίασηMicrodochium nivale

  Κηλίδες νεκρών αρτιφύτρων που εμφανίζονται μετά το λιώσιμο του χιονιού, ροζ-λευκό χνουδωτό μυκήλιο που καλύπτει τα φυτά τα κρύα υγρά πρωινά, τα φυτά που επιβιώνουν είναι καχεκτικά με καστανή σήψη του λαιμού.

• εργώτηClaviceps purpurea

  Σκληρά, πορφυρόμαυρα, κυρτά σκληρώτια (5-30mm μήκος) αντικαθιστούν τους κόκκους στις ταξιανθίες των σιτηρών (πολύ χαρακτηριστικά — μοιάζουν με μαύρη μπανάνα μέσα στο στάχυ), μελίτωμα (κολλώδες κίτρινο έκκριμα) στις ανθοφόρες ταξιανθίες κατά τη φάση της μόλυνσης, τα σκληρώτια πέφτουν στο έδαφος κατά τη συγκομιδή και διαχειμάζουν, ο μολυσμένος καρπός είναι επικίνδυνος για κατανάλωση από ανθρώπους και ζώα.

• προνύμφες τίπουλας (γερανόμυγας)Tipula paludosa

  Κιτρινίζοντα, αραιά και νεκρά μπαλώματα γκαζόν που σηκώνονται εύκολα επειδή φαγώθηκαν οι ρίζες· γκριζοκαφέ, άποδες, σκληρόδερμες προνύμφες έως ~3 εκ. στα πρώτα εκατοστά του εδάφους· πουλιά και αλεπούδες ξεσκίζουν τον χλοοτάπητα· κορύφωση ζημιάς την άνοιξη.

• Λήθαργος γκαζόν από ξηρασίαLawn drought dormancy

  Μεγάλες, ακανόνιστες περιοχές του γκαζόν γίνονται ομοιόμορφα αχυροκίτρινες έως καστανές σε ζεστές, ξηρές περιόδους, ξεκινώντας συνήθως από τα πιο ηλιόλουστα, εκτεθειμένα σημεία και πάνω σε αμμώδες ή ρηχό έδαφος. Τα αποτυπώματα παραμένουν ορατά (απώλεια ελαστικότητας), αλλά η βάση των φυτών παραμένει ζωντανή και το χόρτο πρασινίζει ξανά μετά τη βροχή.

• σήψη κολεούRhizoctonia solani