ωίδιο κριθαριού

Συμπτώματα

Λευκές βαμβακώδεις φλύκταινες στην άνω επιφάνεια των φύλλων της κατώτερης κόμης, οι φλύκταινες σκουραίνουν σε γκριζοκαφέ με την ηλικία, τα προσβεβλημένα φύλλα κιτρινίζουν και γηράσκουν 2–3 εβδομάδες νωρίτερα.

Συχνά συγχέεται με

• χιονώδης ευρωτίαση

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: To ωιδιο tου κριθαριου σχηματιζει επιφανειακες, ξηρες, αλευρωδεις λευκες εως γκριζες φλυκταινες που καθονται ΠΑΝΩ στην επιφανεια του φυλλου, κυριως στην ανω πλευρα των κατωτερων φυλλων και των κολεων. Η αναπτυξη ειναι σκονωδης και αφαιρειται ευκολα σαν λεπτη αλευρωδης σκονη, αφηνοντας απο κατω πρασινο φυλλικο ιστο. Οι παλαιοτερες αποικιες γινονται τσοχωτες γκριζοκαφε με μικροσκοπικες μαυρες κουκκιδες (κλειστοθηκια). Ευδοκιμει σε ηπιο, ξηρο εως υγρο καιρο (15-22 C) χωρις ελευθερο νερο, και οι κηλιδες παραμενουν τοπικες σε εξεχουσες τουφες αντι να απλωνονται ως επιπεδο φιλμ. Η ροζ χιονομουχλα παραγει ενα επιπεδο, βαμβακωδες, ιστοειδες μυκηλιακο στρωμα που πλακωνει ολοκληρα φυλλα και τη βαση του φυτου, με χαρακτηριστικη απochρωση σολομορ-ροζ εως ροζ-λευκη, ειδικα στο προελαυνον ακρο. Ειναι λιπαρη και τσοχωτη (οχι σκονωδης) και δεν αφαιρειται ως σκονη; ο ιστος απο κατω ειναι διαποτισμενος με νερο, σαπιζει και ασπριζει. Εμφανιζεται σε κρυες υγρες συνθηκες, κλασικα μετα το λιωσιμο του χιονιου η σε παρατεταμενες δροσερες υγρες περιοδους (0-8 C), σχηματιζοντας μεγαλες συνενουμενες γλοιωδεις κηλιδες πανω στο εδαφος και στη βαση του φυτου αντι για μεμονωμενες εξεχουσες φλυκταινες.