βακτηριακή κηλίδωση

Συμπτώματα

Καστανόμαυρες γωνιώδεις κηλίδες φύλλων με κίτρινες άλως, μαυρισμένοι οφθαλμοί και νεαροί βλαστοί που δεν ανοίγουν, βυθισμένα καστανά έλκη στους βλαστούς με βακτηριακό εξίδρωμα την άνοιξη, νέκρωση των ανθέων σε ψυχρές υγρές περιόδους ανθοφορίας, νέκρωση κλάδων σε έντονες προσβολές.

Συχνά συγχέεται με

• σκληρωτινίαση

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Pseudomonas syringae pv. syringae (βακτηριακό κάψιμο) στο Δελφίνιο εμφανίζει λιπαρές, υδαρείς σκουρόχρωμες καστανές έως μαύρες ραβδώσεις και γωνιώδεις κηλίδες σε βλαστούς, φύλλα και ανθικά στελέχη· οι κηλίδες παραμένουν γλοιώδεις/υγρές, συχνά με λεπτή κίτρινη άλω στα φύλλα, και μπορεί να εκκρίνουν γαλακτώδες βακτηριακό έκκριμα όταν κοπούν και πιεστούν μέσα σε ποτήρι νερό (νήμα βακτηρίων). ΔΕΝ υπάρχει βαμβακώδης ανάπτυξη ούτε σκληρά μαύρα σωμάτια. Η εξάπλωση είναι ταχύτερη σε δροσερό, υγρό καιρό με βροχή που πιτσιλάει. Το Sclerotinia sclerotiorum (λευκή σήψη / σήψη λαιμού) ξεκινά ως μαλακή, υδαρής καστανή σήψη στη βάση του βλαστού ή στον λαιμό, αλλά γρήγορα παράγει εμφανές αφράτο λευκό βαμβακερό μυκήλιο πάνω στους σαπισμένους ιστούς, και μέσα στον κοίλο βλαστό αλλά και στην επιφάνεια σχηματίζει σκληρά, ακανόνιστα μαύρα σκληρώτια (2-10 mm). Πάνω από τη σήψη ο βλαστός ξεθωριάζει σε ανοιχτό καφέ και γίνεται ξηρός και ξεφτισμένος. Το λευκό χνούδι μαζί με τα μαύρα σκληρώτια είναι αποδεικτικά και ποτέ δεν συνυπάρχουν με Pseudomonas· κόψτε κατά μήκος έναν ύποπτο βλαστό και ψάξτε για τα μαύρα σκληρώτια στο εσωτερικό.

• φυτόφθορα ριζών

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στη Photinia × fraseri, ο Phytophthora cinnamomi είναι εδαφογενής σήψη ριζών και λαιμού: το πρόβλημα ξεκινά κάτω από το έδαφος, γι' αυτό αναζητήστε μάρανση ολόκληρων κλάδων ή ολόκληρου του φυτού με θαμπό καφέ κατάρρευση φυλλώματος, αραιές ρίζες και σκούρα κοκκινοκαφέ χρώση του καμβίου όταν κόψετε τον φλοιό στη βάση του κορμού κοντά στη γραμμή του εδάφους· η παρακμή είναι χειρότερη σε κορεσμένα, κακώς αποστραγγιζόμενα εδάφη. Ο Pseudomonas syringae pv. syringae είναι εναέρια βακτηριακή ασθένεια: κοιτάξτε ψηλά στην κόμη για διακριτές γωνιώδεις κοκκινοπό­ρφυρες έως καφέ κηλίδες φύλλων, μαυρισμένες βυθισμένες αλλοιώσεις βλαστών και κλαδιών, και έλκη που περιβάλλουν μεμονωμένους βλαστούς από την κορυφή προς τα κάτω, συνήθως μετά από δροσερό υγρό ανοιξιάτικο καιρό ή παγετό. Κανόνας: ο Phytophthora σκοτώνει από τις ρίζες προς τα πάνω με χρώση στον λαιμό, ενώ ο Pseudomonas σκοτώνει από τις κορυφές των βλαστών προς τα κάτω με ευδιάκριτες κηλίδες και έλκη κλαδιών.

• εντομοσπορίωση των φύλλων της μουσμουλιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στη Photinia × fraseri, το Diplocarpon mespili (κηλίδωση Entomosporium) ξεκινά ως μικροσκοπικές στρογγυλές έντονα κόκκινες έως βυσσινί κηλίδες σε παλιά και νέα φύλλα· καθώς γερνούν, τα κέντρα γίνονται γκριζοκαφέ και αναπτύσσουν στη μέση ένα μικροσκοπικό γυαλιστερό μαύρο καρποφόρο σώμα (ακέρβουλο) στο μέγεθος κεφαλής καρφίτσας — αυτό το ανυψωμένο μαύρο στίγμα φαίνεται με μεγεθυντικό φακό, είναι διαγνωστικό και απουσιάζει στη βακτηριακή νόσο. Το Pseudomonas syringae pv. syringae αντίθετα δημιουργεί πιο σκούρες καστανές έως μαύρες γωνιώδεις κηλίδες που περιορίζονται από τα νεύρα του φύλλου, συχνά υδαρείς και διαφανείς στο περιθώριο στο φως, ενίοτε με λεπτή κίτρινη άλω, και εμφανίζεται κυρίως σε δροσερό υγρό ανοιξιάτικο καιρό σε νεαρούς βλαστούς και άκρα φύλλων, συχνά με ξήρανση βλαστών και χωρίς μαύρο καρποφόρο στίγμα. Εν συντομία: κεντρικό γυαλιστερό μαύρο στίγμα και στρογγυλές κόκκινες κηλίδες για το Entomosporium, έναντι γωνιωδών, περιορισμένων από τα νεύρα, υδαρών κηλίδων με ξήρανση βλαστών για το Pseudomonas.

• φυλλική κηλίδωση της αγριοκαστανιάς (Guignardia)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στην αγριοκαστανιά (Aesculus hippocastanum), το βακτηριακό κάψιμο (Pseudomonas syringae pv. syringae) εμφανίζει μικρές, υδαρείς, γωνιώδεις σκουρόχρωμες καστανές κηλίδες που οριοθετούνται έντονα από τα νεύρα του φύλλου, συχνά με λεπτή κίτρινη άλω· σε υγρό καιρό ο ιστός μπορεί να εκκρίνει ή να γίνεται γλοιώδης, οι κηλίδες είναι διάσπαρτες ακόμη και στο εσωτερικό του φύλλου και σχετίζονται με έλκη βλαστών/οφθαλμών. Αντίθετα, η φυλλόπτωση/κηλίδωση (Guignardia aesculi) ξεκινά με ερυθρωπές καστανές κηλίδες που μεγαλώνουν σε μεγάλες, ακανόνιστες, ξηρές χαρτώδεις κηλίδες, συνήθως από το χείλος ή την κορυφή του φύλλου, περιβαλλόμενες από έντονο κίτρινο περιθώριο, με κυρτά τραγανά άκρα και μικροσκοπικά μαύρα καρποφόρα σώματα (πυκνίδια) στις νεκρές περιοχές το τέλος του καλοκαιριού. Γωνιώδεις υγρές κηλίδες περιορισμένες από τα νεύρα δείχνουν το βακτήριο· εξαπλούμενες καστανές χαρτώδεις κηλίδες από τα χείλη με μαύρες κουκκίδες δείχνουν τον μύκητα.

• ιός μωσαϊκού αγγουριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο ιός του μωσαϊκού του αγγουριού προκαλεί ένα συστημικό, διάχυτο ανοιχτό-σκούρο πράσινο μωσαϊκό, ποικιλόχρωση και διαύγαση των νευρώσεων που απλώνεται ομοιόμορφα σε όλο το έλασμα του φύλλου της γλυσίνας, ΧΩΡΙΣ νέκρωση, υδαρείς κηλίδες ή έντονα όρια, και συχνά συνοδεύεται από ζάρωμα ή στένεμα των νεαρών φυλλαρίων. Αντίθετα, η Pseudomonas syringae pv. syringae δημιουργεί διακριτές κηλίδες που ξεκινούν υδαρείς (λιπαρές, ημιδιαφανείς) και έπειτα καταρρέουν σε καστανές έως μαύρες νεκρές στίγματα που περιβάλλονται από μια ευδιάκριτη έντονα κίτρινη άλω· είναι συχνά γωνιώδεις επειδή περιορίζονται από τις μικρές νευρώσεις, συγκεντρώνονται προς τα άκρα και τις κορυφές των φύλλων και εμφανίζονται μετά από δροσερό υγρό ανοιξιάτικο καιρό μαζί με βυθισμένα έλκη και ξήρανση βλαστών. Ο απλούστερος έλεγχος στο χωράφι: κρατήστε το φύλλο στο φως — ένα μαλακό χλωρωτικό μοτίβο χωρίς νεκρό ιστό είναι ο ιός, ενώ νεκρές κηλίδες με λιπαρά υδαρή όρια και κίτρινους δακτυλίους είναι το βακτήριο.

• μαλακή καστανή ψώρα

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Coccus hesperidum (καστανό μαλακό κοκκοειδές) εμφανίζει διακριτά, πεπλατυσμένα ωοειδή, κιτρινο-καστανά έως κεχριμπαρένια σώματα μήκους 3-4 mm, σταθερά κολλημένα και σε σειρές κατά μήκος των βλαστών, των μίσχων και των κάτω επιφανειών των κεντρικών νευρώσεων των φύλλων της γλυσίνας· είναι κολλώδη στην αφή, βρίσκονται κάτω από μια καπνώδη μαύρη μεμβράνη μελιτώματος που σκουπίζεται, συχνά με μυρμήγκια, και ο φλοιός από κάτω παραμένει υγιής. Αντίθετα, το Pseudomonas syringae pv. syringae (βακτηριακό κάψιμο/έλκος) προκαλεί σταθερά σκουρόχρωμα έως μαύρα βυθισμένα έλκη στον φλοιό και γωνιώδεις υδαρείς καστανές κηλίδες στα φύλλα, συχνά με κίτρινη άλω· η ζημιά βρίσκεται στον ζωντανό ιστό και δεν ξύνεται, συχνά εκκρίνει την άνοιξη και εμφανίζεται μετά από δροσερό υγρό καιρό, όχι ως ανυψωμένα έντομα. Αν σηκώσετε ένα σώμα με το νύχι και ο ιστός από κάτω είναι καθαρός, πρόκειται για κοκκοειδές, όχι για βακτηριακό έλκος.