εργώτη

Συμπτώματα

Σκληρά, πορφυρόμαυρα, κυρτά σκληρώτια (5-30mm μήκος) αντικαθιστούν τους κόκκους στις ταξιανθίες των σιτηρών (πολύ χαρακτηριστικά — μοιάζουν με μαύρη μπανάνα μέσα στο στάχυ), μελίτωμα (κολλώδες κίτρινο έκκριμα) στις ανθοφόρες ταξιανθίες κατά τη φάση της μόλυνσης, τα σκληρώτια πέφτουν στο έδαφος κατά τη συγκομιδή και διαχειμάζουν, ο μολυσμένος καρπός είναι επικίνδυνος για κατανάλωση από ανθρώπους και ζώα.

Συχνά συγχέεται με

• φουζαρίωση σιταριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Fusarium graminearum (φουζαρίωση της στάχης): ένα ή περισσότερα σταχίδια ή ολόκληρο τμήμα της στάχης αποχρωματίζονται σε ανοιχτό αχυρένιο χρώμα ενώ η υπόλοιπη στάχη παραμένει πράσινη· σε υγρό καιρό εμφανίζονται σολομορόδινες έως πορτοκαλί σπορομάζες (σποροδόχια) στη βάση των λεπύρων και κατά μήκος του άξονα. Οι προσβεβλημένοι κόκκοι συρρικνώνονται σε κιμωλιώδεις λευκούς, ελαφρούς κόκκους αλλά παραμένουν μέσα στο σταχίδιο. Αντίθετα, το Claviceps purpurea (ερυσιβώδης όλυρα/εργοτίνη) αντικαθιστά μεμονωμένους κόκκους με ένα σκληρό, προεξέχον σώμα: πρώτα εκκρίνεται μια κολλώδης, γλυκιά κιτρινωπή 'μελιτώδης' σταγόνα από το άνθος και έπειτα σκληραίνει σε ένα σκούρο μωβ-μαύρο, κυρτό κέρας (σκληρώτιο) που προεξέχει πολύ πέρα από τα λέπυρα, πολύ μεγαλύτερο από φυσιολογικό κόκκο. Διακριτικό: ροζ/πορτοκαλί χνούδι και συρρικνωμένοι ανοιχτόχρωμοι κόκκοι = Fusarium· ένα μαύρο κερατοειδές εξόγκωμα στη θέση ενός κόκκου = εργοτίνη.