Dr. Phyto

Έλυμος ο έρπων

Elymus repens

Ασθένειες & παράσιτα σε αυτό το φυτό

• καστανή σκωρίασηPuccinia recondita

  Μικρά πορτοκαλοκαστανά στρογγυλά φλύκταινα διάσπαρτα στην πάνω επιφάνεια των φύλλων (μικρότερα και πιο τυχαία από τις λωρίδες της κίτρινης σκωρίασης), η σοβαρή προσβολή προκαλεί πρόωρη γήρανση των φύλλων, η μειωμένη φωτοσύνθεση μειώνει το βάρος χιλίων κόκκων, αργά στην εποχή σχηματίζονται τελειόσπορα ως μαύρα φλύκταινα στα ξηραινόμενα φύλλα.

• εργώτηClaviceps purpurea

  Σκληρά, πορφυρόμαυρα, κυρτά σκληρώτια (5-30mm μήκος) αντικαθιστούν τους κόκκους στις ταξιανθίες των σιτηρών (πολύ χαρακτηριστικά — μοιάζουν με μαύρη μπανάνα μέσα στο στάχυ), μελίτωμα (κολλώδες κίτρινο έκκριμα) στις ανθοφόρες ταξιανθίες κατά τη φάση της μόλυνσης, τα σκληρώτια πέφτουν στο έδαφος κατά τη συγκομιδή και διαχειμάζουν, ο μολυσμένος καρπός είναι επικίνδυνος για κατανάλωση από ανθρώπους και ζώα.

• στεφανωτή σκωρίαση βρώμηςPuccinia coronata

  Έντονα πορτοκαλοκίτρινες φλύκταινες στα φύλλα με χαρακτηριστικά στεφανοειδή τελειοσπόρια αργά στην εποχή, η έντονη μόλυνση προκαλεί πρόωρη ξήρανση των φύλλων και πλάγιασμα, οι κόκκοι δεν γεμίζουν σωστά οδηγώντας σε συρρικνωμένο σπόρο, σε επιδημικά έτη απώλεια παραγωγής άνω του 50% με κακή ποιότητα κόκκου.

• Κηλίδωση take-all (μαύρη σήψη ριζών)Gaeumannomyces avenae

  Σχεδόν κυκλικές, βυθισμένες κηλίδες 5–60 cm, αρχικά πορτοκαλί-μπρούτζινες και μετά αχυρόχρωμες έως γκρι· εντονότερα στην αγρωστίδα. Το κέντρο συχνά ανακάμπτει και αποικίζεται από ζιζάνια ή άλλα αγρωστώδη ('μάτι βατράχου'). Οι ρίζες είναι μαυρισμένες, σάπιες και αποσπώνται εύκολα· χειρότερα σε αλκαλικά, αμμώδη ή πρόσφατα ασβεστωμένα εδάφη 1–3 χρόνια μετά την εγκατάσταση.

• Κηλίδωση φύλλων και κοινή σήψη ριζώνBipolaris sorokiniana

  Μικρές σκουρόχρωμες έως μαύρες κηλίδες φύλλων, συχνά με κίτρινη άλω, που μεγαλώνουν και συνενώνονται ξηραίνοντας ολόκληρα φύλλα σε ζεστό, υγρό καιρό· σε χαμηλά κουρεμένο χλοοτάπητα γίνεται γενική αραίωση και μπρούτζινος χρωματισμός. Υπογείως ο ίδιος μύκητας προκαλεί καστανή σήψη ριζών, στεμμάτων και βάσης βλαστών, ώστε τα φυτά αποσπώνται εύκολα και ο χλοοτάπητας 'λιώνει' σε διάχυτες, ακανόνιστες καστανές περιοχές. Πιο επιζήμια σε ζεστές καλοκαιρινές περιόδους σε καταπονημένο, με στρώμα χλοοτάπητα.