έλκος του κυπαρισσιού

Συμπτώματα

Νεκρά κλαδιά διάσπαρτα σε μια κατά τα άλλα πράσινη κόμη (σημαιοποίηση), ρητίνη που εκρέει από έλκη στον κορμό και στα κλαδιά, φλοιός βυθισμένος και αποχρωματισμένος.

Συχνά συγχέεται με

• ξήρανση κορυφών της θούγιας (Kabatina)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Kabatina thujae σκοτώνει μόνο τις κορυφές των βλαστών της προηγούμενης χρονιάς: την άνοιξη βλέπεις διάσπαρτες καφέ έως σταχτογκρι νεκρές άκρες λίγων εκατοστών, απότομα διαχωρισμένες από το υγιές πράσινο φύλλωμα, συχνά με μια λεπτή γκρίζα ζώνη και μικροσκοπικά μαύρα καρποφόρα σώματα (ακέρβουλα) ακριβώς στο όριο όπου η νεκρή άκρη συναντά τον ζωντανό βλαστό — χωρίς καθόλου ρητίνη και χωρίς βυθισμένο φλοιό. Ο Seiridium cardinale αντίθετα κάνει ολόκληρα κλαδιά να γίνονται σκουριασμένα κόκκινα και να ξεραίνονται από μεγαλύτερα δακτυλιοειδή έλκη στους ξυλώδεις κορμούς: ψάξε για ένα επιμήκες, ελαφρώς βυθισμένο έλκος με σχισμένο φλοιό που στάζει κολλώδη διαυγή έως κεχριμπαρένια ρητίνη, με σκούρες φλύκταινες στην επιφάνεια του έλκους, που σκοτώνει ό,τι βρίσκεται πέρα από αυτό. Με λίγα λόγια: μικρές νεκρές άκρες βλαστών με μαυροστιγμένο περιθώριο και χωρίς ρητίνη δείχνουν Kabatina, ενώ βυθισμένα έλκη κορμού που στάζουν ρητίνη με ολόκληρα σκουριασμένα κλαδιά δείχνουν Seiridium.

• αφίδα του κυπαρισσιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Seiridium cardinale (έλκος κυπαρισσιού, μύκητας) και το Cinara cupressi (αφίδα κυπαρισσιού, έντομο) προκαλούν και τα δύο καστάνωση του φυλλώματος της Thuja, αλλά η αιτία διαφέρει. Στο Seiridium, στα ξυλώδη κλαδιά και κλάδους εμφανίζονται βυθισμένα έλκη που εκκρίνουν ρητίνη, με απότομο όριο ανάμεσα σε ζωντανό και νεκρό φλοιό· πέρα από τη βλάβη το φύλλωμα ξεθωριάζει από κίτρινο σε κοκκινοκάστανο, και μικροσκοπικά μαύρα καρποσώματα (πυκνίδια) στίζουν τον νεκρό φλοιό. Στο Cinara δεν υπάρχει έλκος ούτε ροή ρητίνης: βρίσκει κανείς συστάδες μεγάλων γκριζοκαστανών μαλακόσωμων αφίδων στο εσωτερικό της κόμης κατά μήκος των κλαδιών, κολλώδες μελίτωμα, μαύρη καπνιά στο φύλλωμα και διάχυτες καστανές κηλίδες που ξεκινούν χαμηλά και μέσα στην κόμη. Έλεγξε πάντα τον φλοιό για σαφώς οριοθετημένη ρητινούχα βλάβη (έλκος) έναντι ζωντανών αφίδων και μελιτώματος (αφίδα).

• αρμιλλάρια (σήψη ριζών)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στη Thuja occidentalis τόσο το Seiridium cardinale (έλκος κυπαρισσιού) όσο και το Armillaria mellea (μελιτζανόμυκητας/honey fungus) προκαλούν γενικευμένο καστάνωμα και σκόρπια νεκρά κλαδιά, αλλά τα διαγνωστικά σημάδια βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη. Το Seiridium εμφανίζει βυθισμένα έλκη σε κλαδάκια, κλάδους και στο άνω τμήμα του κορμού, συχνά με σχισμένο κοκκινοκάστανο φλοιό και χαρακτηριστική έκκριση διαυγούς έως κεχριμπαρένιας ρητίνης γύρω από την πληγή· το φύλλωμα πέρα από έναν δακτυλιωμένο κλάδο γίνεται σκουριασμένο-καστανό ενώ το υπόλοιπο φυτό μπορεί να παραμείνει πράσινο, δίνοντας εικόνα 'σημαιών'. Το Armillaria προσβάλλει από κάτω: αφαιρώντας τον φλοιό στον λαιμό της ρίζας και στη βάση του κορμού βρίσκετε μια κρεμώδη-λευκή βεντάλια μυκηλίου με οσμή μανιταριού, μαύρα κορδονοειδή ριζόμορφα στο γύρω έδαφος και μελί μανιτάρια σε συστάδες στη βάση το φθινόπωρο· εδώ η παρακμή είναι πιο ομοιόμορφη και όλο το φυτό μαραίνεται μαζί αντί κλαδί προς κλαδί.