τετράνυχος

Συμπτώματα

Κίτρινο στίγμα στην πάνω επιφάνεια του φύλλου, λεπτός ιστός.

Συχνά συγχέεται με

• αφίδα του βαμβακιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Aphis gossypii (αφίδα του βαμβακιού/πεπονιού): αναζητήστε ορατά μαλακόσωμα, αχλαδόσχημα έντομα μήκους 1-2 mm, σε πυκνά συμπλέγματα στις κορυφές των βλαστών, στους ανθοφόρους οφθαλμούς και στην κάτω επιφάνεια των νεαρότερων φύλλων· το χρώμα κυμαίνεται από κιτρινοπράσινο έως σκούρο διάστικτο πράσινο ή σχεδόν μαύρο. Αφήνουν κολλώδη γυαλιστερά μελιτώματα που μετατρέπονται σε μαύρη καπνιά, ενώ συχνά διακρίνονται λευκά υπολείμματα εκδυμάτων και δύο μικροί σωληνοειδείς σίφωνες στο πίσω μέρος του σώματος. Tetranychus urticae (τετράνυχος με δύο κηλίδες): ΔΕΝ θα δείτε εμφανή έντομα - αναζητήστε αντ' αυτού εξαιρετικά λεπτές κουκκίδες σαν σκόνη (0,5 mm) που χρειάζονται μεγεθυντικό φακό, καθεμία ανοιχτό κιτρινοπράσινο με δύο σκούρες κηλίδες, διάσπαρτες στην κάτω επιφάνεια του φύλλου. Χαρακτηριστικά είναι το πυκνό ωχρό στίγμα/χάλκωμα στην πάνω επιφάνεια του φύλλου και πολύ λεπτοί ιστοί ανάμεσα στα άκρα των φύλλων και τις κορυφές των βλαστών, χειρότερα σε ζεστές ξηρές συνθήκες· δεν υπάρχει μελίτωμα ούτε καπνιά.

• ιός κηλιδωτής μαρασμού της τομάτας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Tetranychus urticae (διασπιδωτό ακάρι, τετράνυχος): στην ΚΑΤΩ επιφάνεια του φύλλου παρατηρείται πολύ λεπτό, ομοιόμορφο ανοιχτοκίτρινο έως υπόλευκο στίγμα (αμέτρητες μικροσκοπικές κουκκίδες) χωρίς καθορισμένο σχέδιο, μαζί με λεπτό ιστό (αράχνη) στις μασχάλες των φύλλων και ξήρανση των κορυφών· κρατώντας το φύλλο στο φως φαίνονται διαφανείς κηλίδες, ενώ με μεγεθυντικό φακό 10x διακρίνονται κινούμενα ακάρεα και πετσιά. Η ζημιά εξαπλώνεται σταδιακά από τα παλαιότερα κάτω φύλλα προς τα πάνω και επιδεινώνεται σε ζεστές, ξηρές, σκονισμένες συνθήκες. Ο ιός Tomato spotted wilt virus (TSWV) αντιθέτως δημιουργεί οργανωμένα σχέδια: ομόκεντρες χλωρωτικές και χάλκινες έως πορφυρές ΔΑΚΤΥΛΙΩΤΕΣ ΚΗΛΙΔΕΣ, γραμμικά σχέδια και σχήματα φύλλου βελανιδιάς, συχνά με ασύμμετρη παραμόρφωση του φύλλου και καστανές έως μαύρες νεκρωτικές ραβδώσεις κατά μήκος βλαστών και μίσχων. Ο TSWV ΔΕΝ έχει ιστό ούτε ακάρεα· οι κορυφές μπορεί να καταρρεύσουν και να μαραθούν από τη μία πλευρά, και τα συμπτώματα εμφανίζονται ταυτόχρονα σε νεαρά και παλιά φύλλα.

• χλώρωση από έλλειψη σιδήρου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Κοινό τετράνυχο ακάρι (Tetranychus urticae): κοίταξε στην ΚΑΤΩ επιφάνεια των φύλλων για πολύ λεπτό, ωχρό στίγμα — ένα αμμοβολημένο, λεπτά διάστικτο μοτίβο μικροσκοπικών χλωρωτικών κουκκίδων ομοιόμορφα διασκορπισμένων σε όλο το έλασμα, ακόμη και πάνω από τα νεύρα. Τα προσβεβλημένα φύλλα γίνονται θαμπά, χάλκινα και σταχτογκρι, ενώ στις μασχάλες των φύλλων και στις κορυφές βρίσκεις λεπτό μεταξωτό ιστό και κινούμενα ακάρια στο μέγεθος καρφίτσας (συχνά με δύο σκούρες κηλίδες στο σώμα). Η ζημιά είναι χειρότερη σε ζεστές, ξηρές, σκονισμένες συνθήκες και στα παλαιότερα, ηλιοεκτεθειμένα φύλλα. Η χλώρωση από έλλειψη σιδήρου (abiotic_chlorosis_iron) είναι εντελώς διαφορετική: ομοιόμορφη μεσονεύρια κιτρίνισμα στα ΝΕΟΤΕΡΑ φύλλα, ενώ τα νεύρα παραμένουν έντονα πράσινα (πράσινο δίχτυ σε κίτρινο φύλλο), χωρίς στίγμα, χωρίς χάλκινη απόχρωση, χωρίς ιστό και χωρίς ακάρεα· είναι συμμετρική, συνδέεται με αλκαλικό/υπερκορεσμένο σε νερό έδαφος, και η επιφάνεια του φύλλου παραμένει λεία.

• πρασίνισμα των εσπεριδοειδών (HLB)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Candidatus Liberibacter asiaticus (Huanglongbing / πρασίνισμα των εσπεριδοειδών) εμφανίζει ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ κηλιδωτή μαρμάρωση — ακανόνιστες κιτρινοπράσινες νησίδες που ΔΕΝ καθρεφτίζονται εκατέρωθεν του κεντρικού νεύρου του φύλλου, συχνά με φελλώδη, διογκωμένα, ανάγλυφα νεύρα και γενικό κιτρίνισμα των βλαστών· οι καρποί μένουν μικροί, στρεβλοί και πράσινοι στο κάτω (στυλικό) άκρο, με ατροφικούς, σκούρους σπόρους και πικρή γεύση. Αντίθετα, ο Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) προκαλεί λεπτό, ομοιόμορφα κατανεμημένο ωχρό στιγμάτισμα και ασημί-μπρονζέ κηλίδωση, κυρίως στην ΕΠΑΝΩ επιφάνεια του φύλλου, με λεπτό μεταξωτό ιστό και μικροσκοπικά κινούμενα ακάρεα και λευκά υπολείμματα έκδυσης στην ΚΑΤΩ επιφάνεια· η ζημιά είναι συμμετρική και χειρότερη σε ζεστές, ξηρές, σκονισμένες συνθήκες. Με μεγεθυντικό φακό αναζητήστε ιστό και ζωντανά ακάρεα (ακάρεα) έναντι της ασύμμετρης μαρμάρωσης που διασχίζει το κεντρικό νεύρο και των φελλωδών νεύρων (HLB). Το Huanglongbing είναι οργανισμός καραντίνας της ΕΕ — αν δείτε ασύμμετρη μαρμάρωση με φελλώδη νεύρα και στρεβλούς καρπούς πράσινους στο κάτω άκρο, ΜΗΝ το αντιμετωπίσετε ως πρόβλημα ακάρεων· αναφέρετέ το στον εθνικό οργανισμό φυτοπροστασίας (NPPO).

• ωίδιο (καλλωπιστικών)
• ιός μωσαϊκού αγγουριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) προκαλεί πολύ λεπτό, ωχρό στίγμα σαν τσιμπήματα βελόνας, που είναι πυκνότερο κατά μήκος της κεντρικής νεύρωσης και στη βάση του φύλλου της ντάλιας· όλο το φύλλο γίνεται θαμπό μπρονζέ-γκρι καθώς αυξάνεται η ζημιά, ενώ στην κάτω επιφάνεια εμφανίζονται λεπτοί μεταξένιοι ιστοί με μικροσκοπικά κινούμενα στίγματα (τα ακάρεα, συχνά με δύο σκούρες κηλίδες στο σώμα). Η ζημιά εξαπλώνεται γρηγορότερα σε ζεστό, ξηρό, σκονισμένο καιρό και από τα κατώτερα, παλαιότερα φύλλα προς τα πάνω. Ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς αντιθέτως δίνει πραγματικό μωσαϊκό: ακανόνιστες ανοιχτές και σκούρες πράσινες κηλίδες ή κίτρινο στίξιμο χωρίς μοτίβο στίγματος, συχνά με διαύγαση των νευρώσεων, ζάρωμα φύλλων, στένεμα ή παραμόρφωση της νέας βλάστησης και ενίοτε δακτυλιωτά σχέδια. Τα συμπτώματα του CMV είναι συστηματικά (κατανεμημένα ομοιόμορφα σε όλο το φυτό, χωρίς ακάρεα ή ιστούς) και δεν σβήνουν ούτε αλλάζουν με το πότισμα.

• οίδημα

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το οίδημα (edema) είναι μια αβιοτική διαταραχή: στο Ficus lyrata βλέπει κανείς εξογκωμένες, υδαρείς φουσκάλες ή φελλώδη καφέ εξογκώματα στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και κατά μήκος των νεύρων, ομοιόμορφα κατανεμημένα, ΧΩΡΙΣ ιστό αράχνης και χωρίς ζωντανούς οργανισμούς. Εμφανίζεται μετά από υπερβολικό πότισμα, ψυχρές νύχτες ή χαμηλό φωτισμό, όταν οι ρίζες απορροφούν περισσότερο νερό από όσο αποβάλλει το φύλλο. Το Tetranychus urticae (δίστικτο τετράνυχο ακάρι) αντιθέτως προκαλεί λεπτό ωχροκίτρινο στίγμα στην ΕΠΑΝΩ επιφάνεια του φύλλου, που εξελίσσεται σε χάλκινο χρώμα, μαζί με μικροσκοπικές κινούμενες κουκκίδες και λεπτό ιστό αράχνης στην κάτω επιφάνεια και ανάμεσα στο μίσχο και τον βλαστό. Καθοριστικά σημάδια: ιστός + στίγμα + κινούμενα ακάρεα = τετράνυχο· εξογκωμένες φελλώδεις υδάτινες φουσκάλες χωρίς ιστό και χωρίς κίνηση = οίδημα.

• αλευρώδης Bemisia

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Bemisia tabaci (αλευρώδης του καπνού): στην κάτω επιφάνεια του φύλλου ψάξτε για μικροσκοπικές (1,5 mm) μύγες σαν σκώρους που κρατούν τα φτερά τους σαν σκηνή πάνω από κιτρινωπό σώμα και πετούν σαν μικρό λευκό σύννεφο όταν κουνήσετε το φυτό· κατά μήκος των νεύρων υπάρχουν ωοειδείς, επίπεδες, διάφανες νύμφες σαν λέπια, μαζί με κολλώδες μελίτωμα και μαύρη καπνιά στα κάτω φύλλα. Tetranychus urticae (τετράνυχος): δεν υπάρχουν καθόλου ιπτάμενα έντομα — μόνο μόλις ορατά στίγματα 0,5 mm (ανοιχτοπράσινα έως πορτοκαλί με δύο σκούρες κηλίδες) στην κάτω επιφάνεια, λεπτό ανοιχτόχρωμο στίξιμο που γίνεται μπρούτζινη/ασημένια όψη σαν αμμοβολή, και το διαγνωστικό σημάδι είναι λεπτός μεταξένιος ιστός στις άκρες των φύλλων και ανάμεσα στους βλαστούς, χειρότερα σε ζεστές, ξηρές συνθήκες. Μελίτωμα/καπνιά δείχνει αλευρώδη· ιστός και μπρούτζινη λάμψη δείχνει τετράνυχο.

• ιαπωνικό σκαθάρι

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Popillia japonica (ιαπωνικό σκαθάρι): αναζητήστε γυαλιστερά μεταλλικά πράσινα σκαθάρια μήκους ~10 mm με χάλκινα έλυτρα και τούφες λευκών τριχών στα πλάγια του σώματος, που τρέφονται ανοιχτά στην πάνω επιφάνεια του φύλλου μέρα. Η ζημιά είναι πραγματική σκελετοποίηση — ο μαλακός ιστός ανάμεσα στις νευρώσεις τρώγεται, αφήνοντας ένα τραχύ, δαντελωτό δίκτυο από ακέραιες νευρώσεις και ακανόνιστες σχισμένες τρύπες· δεν υπάρχει ιστός αράχνης. Η ζημιά ξεκινά στα εκτεθειμένα στον ήλιο πάνω φύλλα και συχνά βλέπει κανείς τα ίδια τα σκαθάρια ή τα περιττώματά τους στα φύλλα. ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ ΕΕ: το Popillia japonica είναι επιβλαβής οργανισμός καραντίνας υποχρεωτικής δήλωσης στην ΕΕ — αν δείτε αυτά τα σκαθάρια, φωτογραφίστε τα και αναφέρετέ τα αμέσως στην εθνική σας υπηρεσία φυτοπροστασίας (NPPO) πριν προβείτε σε οποιαδήποτε αγωγή. Tetranychus urticae (κοινός τετράνυχος): η ζημιά είναι ένα λεπτό, ανοιχτόχρωμο στίξιμο από μικροσκοπικές κουκκίδες, ιδίως στην κάτω επιφάνεια, που συγχωνεύεται σε μια θαμπή χάλκινη, γκρίζα ή καψαλισμένη όψη· ο ιστός του φύλλου παραμένει (χωρίς τρύπες) και σε ζεστές ξηρές συνθήκες βλέπει κανείς λεπτό μεταξωτό ιστό στις κάτω επιφάνειες και στις άκρες των φύλλων. Τα ίδια τα ακάρεα είναι ελάχιστα (~0,5 mm), κιτρινοπράσινα με δύο σκούρες κηλίδες, ορατά μόνο με μεγεθυντικό φακό. Οι προσβολές ακάρεων χειροτερεύουν με ζεστό, ξηρό, σκονισμένο καιρό, ενώ η ζημιά του σκαθαριού δείχνει το ίδιο το έντομο.

• ιός του ήπιου ποικίλου μωσαϊκού της πιπεριάς
• μακρόουρο ψευδόκοκκος
• ανθράκωση

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Colletotrichum gloeosporioides (ανθράκωση του τσαγιού) δημιουργεί καθορισμένες κηλίδες που ξεκινούν ως μικρά υδαρή ή ωχρά στίγματα και μεγαλώνουν σε καστανές έως γκρι νεκρωτικές περιοχές, συχνά με σκουρότερο περιθώριο και αμυδρή ομόκεντρη ζώνωση, συνήθως στις άκρες ή τα χείλη ώριμων φύλλων· σε υγρό καιρό εμφανίζονται μικροσκοπικά μαύρα καρποφόρα σώματα (ακέρβουλοι) στον νεκρό ιστό, χωρίς ιστό αράχνης ή κίνηση. Tetranychus urticae (δίστικτο τετράνυχο) προκαλεί λεπτό ωχρό στίξιμο και θαμπή χάλκινη ή ασημί απόχρωση που απλώνεται διάχυτα στην πάνω επιφάνεια του φύλλου, ποτέ έντονες καστανές κηλίδες· γυρίστε το φύλλο και θα βρείτε ζωντανά κινούμενα ακάρεα, εκδύματα και λεπτό μεταξωτό ιστό κατά μήκος του κεντρικού νεύρου, ιδίως σε ζεστές ξηρές συνθήκες. Το κρίσιμο τεστ: η ζημιά της ανθράκωσης είναι σταθερή, με κηλίδες και ίσως μαύρες τελείες, ενώ η ζημιά του ακάρεος μετακινείται, έχει ιστό και μικροσκοπικά ακάρεα από κάτω.

• μαλακή καστανή ψώρα

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Coccus hesperidum (καστανή μαλακή ψώρα) εμφανίζεται ως επίπεδα, ωοειδή, κιτρινοκαστανά κέρινα εξογκώματα μήκους περίπου 3-4 mm, συγκεντρωμένα πυκνά κατά μήκος των κεντρικών νευρώσεων, των βλαστών και στην κάτω επιφάνεια των φύλλων του Camellia sinensis· δεν κινούνται και είναι σκληρά στην πίεση. Εκκρίνουν κολλώδη μελιτώδη ουσία που καλύπτει το φύλλωμα και μαυρίζει από καπνιά, ενώ το κιτρίνισμα είναι γενικό ή κατά κηλίδες γύρω από τα σημεία τροφοληψίας. Αντίθετα, το Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) δεν αφήνει κανένα εξόγκωμα: αναζητήστε πολύ λεπτό ανοιχτόχρωμο στίγμα ή κηλίδωση στην πάνω επιφάνεια του φύλλου που μετατρέπεται σε θαμπή χάλκινη ή ασημιά όψη, καθώς και λεπτό μεταξωτό ιστό στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και στις κορυφές των βλαστών. Τα ακάρεα είναι μικροσκοπικές κινούμενες κουκκίδες (κάτω από 0,5 mm), συχνά με δύο σκούρες κηλίδες, και προκαλούν τη μεγαλύτερη ζημιά σε ζεστό ξηρό καιρό.

• σκωρίαση του γαρύφαλλου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) τρέφεται στην ΚΑΤΩ επιφάνεια του φύλλου, δημιουργώντας πολύ λεπτό, ομοιόμορφα διάσπαρτο ωχροκίτρινο έως ασημί στιγματισμό που συνενώνεται σε θαμπό μπρονζέ-γκρι μωσαϊκό· σε βαριές προσβολές αναζητήστε μικροσκοπικά κινούμενα ακάρεα και λεπτό μεταξένιο ιστό στα άκρα των φύλλων, στις κορυφές των βλαστών και στη σύνδεση φύλλου-βλαστού. Η ζημιά είναι χειρότερη σε ζεστές, ξηρές συνθήκες και δεν υπάρχουν ανάγλυφα σημεία — η επιφάνεια παραμένει λεία. Το Uromyces dianthi (σκωρίαση του γαρύφαλλου) ξεκινά ως ωχρές, ελαφρώς ανάγλυφες χλωρωτικές κηλίδες αλλά γρήγορα διαρρηγνύεται σε σαφώς ΑΝΑΓΛΥΦΕΣ, σκονισμένες φλύκταινες που απελευθερώνουν σπόρια χρώματος κανέλας έως σοκολατί, κυρίως στην κάτω επιφάνεια του φύλλου και κατά μήκος των βλαστών, συχνά διατεταγμένες σε δακτυλίους ή επιμήκεις γραμμές. Τρίψτε το φύλλο: η σκωρίαση αφήνει σκωρόχρωμη σκόνη στο δάχτυλο και οι κηλίδες είναι ανώμαλες, ενώ ο στιγματισμός του ακάρεος είναι επίπεδος, ξηρός και δεν αφήνει χρωματιστή σκόνη.

• φουζάριο δρακαίνας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Tetranychus urticae (δίστικτο τετράνυχο) προκαλεί λεπτό, ομοιόμορφο στιγματισμό σαν τσιμπήματα βελόνας που ξεκινά στην κάτω επιφάνεια των φύλλων του Dracaena fragrans και εξαπλώνεται ως αμμώδες, ασημί-μπρούτζινο διάστικτο πέπλο· αναζητήστε μικροσκοπικές κινούμενες κουκκίδες, δύο σκούρες κηλίδες στο σώμα και—διαγνωστικά—λεπτό μεταξένιο ιστό στις μασχάλες των φύλλων και κατά μήκος των άκρων όταν αυξάνεται ο πληθυσμός. Το Fusarium proliferatum (κηλίδωση φυλλώματος Fusarium) αντιθέτως δημιουργεί διακριτές ανοιχτές έως κοκκινωπές-καστανές κηλίδες, συχνά με υδαρές περίγραμμα και κίτρινη άλω, συγκεντρωμένες στα νεαρά αναπτυσσόμενα κεντρικά φύλλα· οι κηλίδες παραμένουν σταθερές, μεγαλώνουν σε ακανόνιστες πλάκες και ποτέ δεν παράγουν ιστό. Η σαφέστερη δοκιμή πεδίου: γυρίστε το φύλλο ανάποδα και ψάξτε για ιστό και κινούμενα ακάρεα (ακάρι) έναντι σταθερών νεκρωτικών κηλίδων με κίτρινη άλω στη νέα βλάστηση (Fusarium).

• ψευδόκοκκος των εσπεριδοειδών

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Planococcus citri (ψευδόκοκκος των εσπεριδοειδών) εμφανίζεται ως μαλακά, ωοειδή έντομα 2-4 mm καλυμμένα με λευκό αλευρώδες κερί, συγκεντρωμένα στις μασχάλες των φύλλων, κατά μήκος των μίσχων και εκεί που τα στελέχη συναντούν τις εναέριες ρίζες της Monstera· αφήνουν λευκές βαμβακερές τούφες και κολλώδες μελίτωμα όπου συχνά αναπτύσσεται μαύρη καπνιά. Το Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) είναι μόλις ορατό (κάτω από 0,5 mm), ανοιχτοπράσινο έως κεχριμπαρένιο με δύο σκούρες ραχιαίες κηλίδες, ζει στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και παράγει λεπτό μεταξένιο ιστό αντί για κέρινους σβώλους, με τη ζημιά να φαίνεται ως λεπτό ανοιχτόχρωμο στίγμα σε όλη την επιφάνεια του φύλλου. Δηλαδή: διακριτά βαμβακερά σώματα που μπορείτε να αφαιρέσετε στις μασχάλες μαζί με κολλώδες υπόλειμμα = ψευδόκοκκος· σχεδόν αόρατες κινούμενες κουκκίδες, σκονισμένος λεπτός ιστός και στιγματισμένο μπρονζέ φύλλο = τετράνυχος, που χειροτερεύει σε ζεστό ξηρό αέρα.

• ερυθροσηψία φράουλας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Phytophthora fragariae (κόκκινη σήψη ρίζας / κόκκινος πυρήνας) είναι εδαφογενής ασθένεια: πάνω από το έδαφος βλέπεις ολόκληρα φυτά να καχεκτούν, να μαραίνονται και να γίνονται θαμπά γαλαζοπράσινα έως κόκκινα, συνήθως σε ψυχρά, υγρά, κακώς στραγγιζόμενα σημεία του παρτεριού. Το αποφασιστικό σημάδι είναι κάτω από το έδαφος — ξέθαψε ένα φυτό και κόψε μια ρίζα κατά μήκος: οι σαπισμένες πλευρικές ρίζες δίνουν όψη 'ουράς αρουραίου' και ο κεντρικός πυρήνας (στήλη) εμφανίζει χαρακτηριστικό κόκκινο έως κοκκινοκαφέ χρωματισμό. Δεν υπάρχουν ιστοί ούτε έντομα. Είναι μια κοινή, εδραιωμένη εδαφογενής ασθένεια που την αντιμετωπίζεις κανονικά με καλή αποστράγγιση, ανθεκτικές ποικιλίες και αμειψισπορά — δεν απαιτείται επίσημη αναφορά. Ο Tetranychus urticae (κόκκινος τετράνυχος / δίστικτος τετράνυχος) είναι εχθρός της επιφάνειας των φύλλων που ευνοείται από ζεστό, ξηρό, σκονισμένο καιρό: οι πάνω επιφάνειες των φύλλων δείχνουν λεπτό ωχρό στίξιμο και χάλκωμα, και τα ενδεικτικά σημάδια είναι λεπτοί μεταξένιοι ιστοί καθώς και μικροσκοπικά κινούμενα ακάρεα και στρογγυλά αυγά στην κάτω επιφάνεια του φύλλου, ορατά με φακό χειρός. Οι ρίζες παραμένουν υγιείς και λευκές, χωρίς κόκκινη στήλη.

• τήξη φυτών από Pythium

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Pythium ultimum είναι σήψη ριζών εδάφους, ενώ ο Tetranychus urticae (κοινός τετράνυχος) είναι μυζητικός εχθρός των φύλλων — το αποφασιστικό κριτήριο είναι ρίζες έναντι κάτω επιφάνειας των φύλλων. Με το Pythium, ξεγλαστρώστε προσεκτικά το φυτό: οι ρίζες είναι καστανές, μαλακές, πολτώδεις και η εξωτερική επιδερμίδα ξεφλουδίζει εύκολα αφήνοντας γυμνά νήματα, η βάση του στελέχους μπορεί να σκουρύνει, και το κιτρίνισμα-μάρανση χτυπά όλο το φυτό από κάτω προς τα πάνω παρά το υγρό υπόστρωμα. Με τον Tetranychus δεν υπάρχει ζημιά στις ρίζες· αντίθετα η πάνω επιφάνεια του φύλλου δείχνει λεπτό ωχροκίτρινο έως ασημί στίξιμο (μικροσκοπικές κουκκίδες), η κάτω επιφάνεια φέρει μικροσκοπικά κινούμενα ακάρεα και, σε βαρύτερη προσβολή, λεπτό μεταξωτό ιστό στις άκρες των φύλλων και ανάμεσα στα στελέχη, με τα συμπτώματα χειρότερα στα πιο ζεστά, ξηρά και εκτεθειμένα στο φως φύλλα.

• μάρανση της κληματίδας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η Calophoma clematidina (μύκητας του μαρασμού της κλήματίδας) σκοτώνει μέσω μόλυνσης: αναζητήστε διακριτές σκούρες καστανές έως μαύρες κηλίδες και έλκη στο βλαστό, συνήθως σε έναν κόμβο φύλλου χαμηλά στο κλίμα, από όπου ένας ολόκληρος βλαστός χάνει απότομα τη σπαργή και καταρρέει — τα μαραμένα φύλλα και οι κορυφές των βλαστών μαυρίζουν και λυγίζουν μέσα σε μία ή δύο ημέρες ακόμη και ενώ το έδαφος είναι υγρό, ενώ η βάση του φυτού κάτω από την κηλίδα συχνά παραμένει ζωντανή και ξαναβλασταίνει. Το Tetranychus urticae (δίστικτο τετράνυχο) προκαλεί ζημιά με μύζηση: τα φύλλα εμφανίζουν λεπτό ανοιχτόχρωμο στίγμα που συγχωνεύεται ομοιόμορφα σε μια θαμπή μπρονζέ ή καμένη απόχρωση στην πάνω επιφάνεια, με λεπτό μεταξένιο ιστό στην κάτω επιφάνεια και στις κορυφές των φύλλων και μικροσκοπικά κινούμενα ακάρεα ορατά με μεγεθυντικό φακό· η ζημιά αναπτύσσεται σταδιακά σε ζεστό ξηρό καιρό και όχι ως κατάρρευση μέσα σε μία νύχτα, και δεν υπάρχει διακριτή μαύρη κηλίδα στο βλαστό. Με λίγα λόγια: ένα μεμονωμένο μαύρο έλκος βλαστού με απότομη απώλεια σπαργής δείχνει τον μύκητα, ενώ ομοιόμορφη μπρονζέ απόχρωση με ιστό και ορατά ακάρεα χωρίς κηλίδα βλαστού δείχνει το ακάρι.

• υπερβολικό πότισμα / υπερκορεσμός νερού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η υπερβολική άρδευση κιτρινίζει τη ρίγανη ομοιόμορφα και διάχυτα: ολόκληρα φύλλα ξεθωριάζουν σε ωχροκίτρινο από το εσωτερικό/κάτω μέρος προς τα έξω, οι βλαστοί νιώθονται μαλακοί, το χώμα παραμένει υγρό και τα φύλλα πέφτουν ενώ είναι ακόμη πλαδαρά, με την κάτω επιφάνεια καθαρή. Ο Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) αντίθετα προκαλεί λεπτό ανοιχτόχρωμο στίγμα σαν τσιμπήματα βελόνας που δίνει αμμοβολημένη, κηλιδωτή όψη, συχνά στην πάνω επιφάνεια, ενώ η κάτω επιφάνεια φέρει μικροσκοπικά κινούμενα στίγματα (τα ακάρεα, συχνά με δύο σκούρες κηλίδες σώματος), ανοιχτόχρωμα αυγά και — σε προχωρημένο στάδιο — λεπτό μεταξωτό ιστό στις μασχάλες και τις κορυφές των φύλλων. Γυρίστε το φύλλο και χρησιμοποιήστε μεγεθυντικό φακό: ιστός μαζί με ακάρεα που σέρνονται επιβεβαιώνει τον τετράνυχο· μια καθαρή υγρή ριζική ζώνη με ομοιόμορφο, μαλακό κιτρίνισμα χωρίς στίγμα δείχνει υπερβολική άρδευση.