τήξη φυτών από Pythium

Συμπτώματα

Τα σπορόφυτα σαπίζουν στη γραμμή του εδάφους + καταρρέουν (τήξη), καστανές πολτώδεις ρίζες όταν τραβηχτούν τα φυτά, τα φυτά καχεκτικά + κίτρινα παρά το πότισμα, ξαφνική κατάρρευση φυτών σε περιόδους καταπόνησης, δυσώδης γεώδης οσμή από τον σάπιο ιστό.

Συχνά συγχέεται με

• τεφρά σήψη (Botrytis)
• βακτηριακή κηλίδωση της μπιγκόνιας
• υπερβολικό πότισμα / υπερκορεσμός νερού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Pythium ultimum (μύκητας-νερού της σήψης ριζών) έναντι απλής υπερβολικής άρδευσης σε Aglaonema. Με Pythium, βγάζοντας προσεκτικά το φυτό από τη γλάστρα, το εξωτερικό περίβλημα της ρίζας ξεγλιστρά εύκολα αφήνοντας ένα γυμνό, νηματοειδές εσωτερικό κλωνί (σημείο 'ουράς αρουραίου'), οι ρίζες είναι γλοιώδεις σοκολατί έως μαύρες, μυρίζουν ξινίλα ή ψαρίλα, και η σήψη ανεβαίνει στην κορυφή προκαλώντας μαλακές, μαυρισμένες βάσεις βλαστού ακόμη και αφού στεγνώσει το χώμα. Το κιτρίνισμα των κάτω φύλλων είναι ταχύ, συχνά μονόπλευρο, και το φυτό καταρρέει παρά το στέγνωμα. Με καθαρή υπερβολική άρδευση (χωρίς παθογόνο), οι ρίζες είναι ομοιόμορφα μαλακές, ανοιχτό έως σκούρο καφέ και κορεσμένες με νερό, αλλά το εξωτερικό δέρμα παραμένει προσκολλημένο, δεν υπάρχει δυσοσμία, και το φυτό συνήθως ανακάμπτει μόλις στεγνώσει το χώμα — το κιτρίνισμα είναι πιο αργό και η βάση του βλαστού παραμένει σταθερή.

• βακτηριακό κάψιμο του ανθουρίου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Xanthomonas axonopodis pv. dieffenbachiae είναι βακτηριακό κάψιμο των φύλλων/συστημικό: εξετάστε τα ΦΥΛΛΑ, ιδίως τα περιθώρια και τις άκρες, για διαποτισμένες με νερό, λιπαρές, ημιδιαφανείς κηλίδες που γίνονται σκούρο καφέ έως μαύρο και περιβάλλονται από έντονα κίτρινη (χλωρωτική) άλω· οι κηλίδες ακολουθούν συχνά τα νεύρα και τα περιθώρια του φύλλου, και σε υγρές συνθήκες εμφανίζεται κολλώδες, γυαλιστερό βακτηριακό έκκριμα. Οι ρίζες παραμένουν σταθερές και λευκές. Το Pythium ultimum είναι σήψη ΡΙΖΑΣ και βάσης του στελέχους: βγάλτε το φυτό και ελέγξτε ρίζες και βάση, που γίνονται καφέ, μαλακές, πολτώδεις και υδαρείς, με τον εξωτερικό φλοιό της ρίζας να αποκολλάται αφήνοντας γυμνούς νηματοειδείς πυρήνες· υπέργεια ολόκληρο το φυτό μαραίνεται και κιτρινίζει ομοιόμορφα χωρίς διακριτές κηλίδες στα περιθώρια. Το βακτηριακό κάψιμο ξεκινά από τις άκρες των φύλλων με άλως· το Pythium ξεκινά από το έδαφος και τις ρίζες και ανεβαίνει προς τα πάνω.

• γυμνοσάλιαγκες & σαλιγκάρια

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Οι γυμνοσάλιαγκες/σαλιγκάρια (Gastropoda) κόβουν τα σπορόφυτα του μοσχομπίζελου με καθαρή, ακανόνιστη μηχανική τομή στο ή λίγο πάνω από το επίπεδο του εδάφους· το πεσμένο στέλεχος παραμένει σφιχτό και στεγνό. Ψάξτε για ακανόνιστες τρύπες στις άκρες των φύλλων, χαμένες κοτυληδόνες και κυρίως ασημί ξεραμένα ίχνη βλέννας στο χώμα και στα στελέχη, με τη χειρότερη ζημιά μετά από υγρές νύχτες. Η τήξη των σποροφύτων από το Pythium ultimum αντίθετα δημιουργεί μαλακή, διαποτισμένη με νερό, καστανόμαυρη συσφιγμένη σήψη στη βάση του στελέχους, ώστε το σπορόφυτο μαραίνεται και γέρνει ενώ παραμένει συνδεδεμένο με πολτώδη ιστό· χωρίς καθαρή τομή, χωρίς βλέννα, συχνά με χνουδωτή λευκή μούχλα και σάπιες ρίζες σε κρύο, υγρό, υπερβολικά ποτισμένο υπόστρωμα. Κλειδί: σφιχτό κομμένο κούτσουρο με βλέννα = σαλιγκάρια, βλεννώδης σάπιος ιστός = Pythium.

• τετράνυχος

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Pythium ultimum είναι σήψη ριζών εδάφους, ενώ ο Tetranychus urticae (κοινός τετράνυχος) είναι μυζητικός εχθρός των φύλλων — το αποφασιστικό κριτήριο είναι ρίζες έναντι κάτω επιφάνειας των φύλλων. Με το Pythium, ξεγλαστρώστε προσεκτικά το φυτό: οι ρίζες είναι καστανές, μαλακές, πολτώδεις και η εξωτερική επιδερμίδα ξεφλουδίζει εύκολα αφήνοντας γυμνά νήματα, η βάση του στελέχους μπορεί να σκουρύνει, και το κιτρίνισμα-μάρανση χτυπά όλο το φυτό από κάτω προς τα πάνω παρά το υγρό υπόστρωμα. Με τον Tetranychus δεν υπάρχει ζημιά στις ρίζες· αντίθετα η πάνω επιφάνεια του φύλλου δείχνει λεπτό ωχροκίτρινο έως ασημί στίξιμο (μικροσκοπικές κουκκίδες), η κάτω επιφάνεια φέρει μικροσκοπικά κινούμενα ακάρεα και, σε βαρύτερη προσβολή, λεπτό μεταξωτό ιστό στις άκρες των φύλλων και ανάμεσα στα στελέχη, με τα συμπτώματα χειρότερα στα πιο ζεστά, ξηρά και εκτεθειμένα στο φως φύλλα.

• σκάθαρο αμπέλου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Τόσο το Otiorhynchus sulcatus (ωτιόρρυγχος / σκαθάρι της αμπέλου) όσο και το Pythium ultimum (σήψη ριζών / τήξη φυταρίων) κάνουν μια Echeveria να καταρρέει ξαφνικά το καλοκαίρι με κατεστραμμένες ρίζες, γι' αυτό πάντα ξεγλαστρώστε και ελέγξτε τη ρίζα. Ο ωτιόρρυγχος εμφανίζει παχιές, άποδες, κρεμώδεις-λευκές προνύμφες σε σχήμα C (έως 10 mm) με καστανό κεφάλι μέσα στο χώμα, ρίζες καθαρά μασημένες ή ξεφλουδισμένες, και μηνοειδείς εγκοπές που τα νυκτόβια ενήλικα δαγκώνουν στα χείλη των φύλλων. Το Pythium δεν αφήνει κανένα έντομο: οι ρίζες είναι καστανές, μαλακές και γλοιώδεις, ο εξωτερικός φλοιός της ρίζας γλιστράει σαν βρεγμένο περίβλημα όταν τραβήξεις αφήνοντας ένα γυμνό νήμα, η βάση του βλαστού είναι πολτώδης και διαποτισμένη με νερό, και η ρίζα μυρίζει ξινή ή δύσοσμη. Κανόνας: προνύμφες συν φύλλα με εγκοπές = ωτιόρρυγχος· καμία προνύμφη, καστανές γλοιώδεις ρίζες που ξεφλουδίζουν και κακοσμία = Pythium.