ιός μωσαϊκού αγγουριού

Συμπτώματα

Κίτρινα μωσαϊκά μοτίβα στα φύλλα, παραμορφωμένο και ζαρωμένο φύλλωμα, καχεξία και μειωμένη ανθοφορία, τα προσβεβλημένα φυτά παραμένουν μόνιμα κάτω από την κανονική ζωηρότητα, ο ιός επιβιώνει σε πολλούς ξενιστές ζιζανίων ως δεξαμενή μολύσματος.

Συχνά συγχέεται με

• περονόσπορος των κολοκυνθοειδών
• ιός κηλιδωτής μαρασμού της τομάτας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς (CMV) στη ντάλια εμφανίζει ένα αρκετά ομοιόμορφο κιτρινοπράσινο μωσαϊκό και διάστικτο σχέδιο σε όλο το έλασμα του φύλλου, συχνά με ζάρωμα, στένεμα ή φτεροειδή παραμόρφωση των φυλλαρίων, αλλά χωρίς νεκρωμένο ιστό. Ο ιός του μαραμένου κηλιδωτού της ντομάτας (TSWV) ξεκινά με παρόμοιο χλωρωτικό διάστικτο σχέδιο, αλλά στη συνέχεια αναπτύσσει τα αποκαλυπτικά σημάδια που ο CMV δεν δίνει ποτέ: χάλκινο ή μωβ-καστανό αποχρωματισμό της πάνω επιφάνειας του φύλλου, ομόκεντρες νεκρωτικές δακτυλιοκηλίδες και καστανά κυματιστά γραμμικά σχέδια, καθώς και τοπικές νεκρωτικές κηλίδες και μονόπλευρη καχεξία του βλαστού. Ψάξτε για νεκρωμένο ιστό και σχέδια δακτυλίων/γραμμών: υπάρχουν στον TSWV, απουσιάζουν στον CMV. Ο TSWV ακολουθεί επίσης συχνά τα σημάδια τροφής των θριπών.

• ιός του μωσαϊκού της ντάλιας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: O ios tou mosaikou tis ntalias (DMV) emfanizei typika entono motivo zonon kata mikos ton flevon: o istos akrivos panо stis kyries kai defterevouses fleves paramenei skoura prasinos, eno i periochi anamesa stis fleves ginetai chlomi kitrino-prasini, dinontas mia 'flevodi' opsi, syndyazomeno me entoni nanophyia kai kontа mesogonatia diastimata pou dimiourgoun nanodeis, thamnodeis fyteies. O ios tou mosaikou tou angouriou (CMV) teinei na dosei mia pio diachyti anoichto-/skouroprasini mosaiki diaspora se olo to elasma tou fyllou, ochi syndedemeni me tis fleves, kai sychna prokalei entonotero paramorfosi fyllon - stenema, zaroma, fyskaloseis, kampylosi pros ta kato kai meriкes fores nimatoide 'kordoni' fylla. Psaxte gia tous kanonikous prasinous diadromous gyrо apo tis fleves sto DMV se antithesi me tin akanonisti kilidoti diaspora kai to streblo, paramorfomeno fyllomа sto CMV. Kanenas den epivevaiounetai mono me to mati - apaiteitai ergastiriaki exetasi (ELISA / RT-PCR) gia vevaiotita.

• τετράνυχος

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Tetranychus urticae (δίστικτος τετράνυχος) προκαλεί πολύ λεπτό, ωχρό στίγμα σαν τσιμπήματα βελόνας, που είναι πυκνότερο κατά μήκος της κεντρικής νεύρωσης και στη βάση του φύλλου της ντάλιας· όλο το φύλλο γίνεται θαμπό μπρονζέ-γκρι καθώς αυξάνεται η ζημιά, ενώ στην κάτω επιφάνεια εμφανίζονται λεπτοί μεταξένιοι ιστοί με μικροσκοπικά κινούμενα στίγματα (τα ακάρεα, συχνά με δύο σκούρες κηλίδες στο σώμα). Η ζημιά εξαπλώνεται γρηγορότερα σε ζεστό, ξηρό, σκονισμένο καιρό και από τα κατώτερα, παλαιότερα φύλλα προς τα πάνω. Ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς αντιθέτως δίνει πραγματικό μωσαϊκό: ακανόνιστες ανοιχτές και σκούρες πράσινες κηλίδες ή κίτρινο στίξιμο χωρίς μοτίβο στίγματος, συχνά με διαύγαση των νευρώσεων, ζάρωμα φύλλων, στένεμα ή παραμόρφωση της νέας βλάστησης και ενίοτε δακτυλιωτά σχέδια. Τα συμπτώματα του CMV είναι συστηματικά (κατανεμημένα ομοιόμορφα σε όλο το φυτό, χωρίς ακάρεα ή ιστούς) και δεν σβήνουν ούτε αλλάζουν με το πότισμα.

• αφίδα του βαμβακιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Aphis gossypii (αφίδα του βαμβακιού/πεπονιού): αναζητήστε τα ίδια τα έντομα — μικρές (1-2 mm), μαλακόσωμες, αχλαδόσχημες, κιτρινοπράσινες έως σκουροπράσινες αφίδες σε πυκνές αποικίες στην κάτω επιφάνεια των νεαρών φύλλων και στις κορυφές των βλαστών. Αφήνουν κολλώδη μελιτώδη απέκκριση και μαύρη καπνιά στα κατώτερα φύλλα, καθώς και λευκά υπολείμματα εκδύσεων. Η ζημιά περιορίζεται εκεί όπου τρέφονται οι αποικίες: τα φύλλα κατσαρώνουν προς τα κάτω και ζαρώνουν, με διάχυτη κίτρινη χλώρωση, και συχνά μυρμήγκια επισκέπτονται τις αποικίες. Ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς (CMV): ΔΕΝ υπάρχει έντομο ούτε μελιτώδης απέκκριση — αντ' αυτού όλο το φυτό εμφανίζει συστημικό ανοιχτό-σκούρο πράσινο μωσαϊκό και ποικιλόχρωση ομοιόμορφα σε πολλά φύλλα, με φουσκάλες, στένεμα τύπου φτέρης στη νέα βλάστηση, έντονο νανισμό και συχνά παραμορφωμένους, ογκώδεις ή ποικιλόχρωμους καρπούς. Τα συμπτώματα του CMV παραμένουν και επιδεινώνονται αφού φύγουν οι αφίδες, ενώ η παραμόρφωση από αφίδες υποχωρεί μόλις αφαιρεθούν οι αποικίες.

• αλευρώδης Bemisia
• οίδημα

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο ιός του μωσαϊκού του αγγουριού (CMV) και το οίδημα (edema) κάνουν και τα δύο τα φύλλα της Hoya carnosa να δείχνουν διαταραγμένα χωρίς ορατό έντομο ή μύκητα, όμως οι επιφάνειες διαφέρουν. Ο CMV εμφανίζει ένα επίπεδο μωσαϊκό από ανοιχτοπράσινες και σκουροπράσινες κηλίδες, κίτρινο διάστικτο, δακτυλιοειδείς κηλίδες και στρεβλωμένη ή ζαρωμένη νέα βλάστηση στην ΕΠΑΝΩ επιφάνεια του φύλλου — βασίζεται στο χρώμα, είναι συστηματικός, εξαπλώνεται από φύλλο σε φύλλο και χειροτερεύει με τον χρόνο. Το οίδημα είναι καθαρά φυσικό: μεμονωμένες ανυψωμένες φελλώδεις καστανές έως καφέ θηλώδεις φουσκάλες, κυρίως στην ΚΑΤΩ επιφάνεια του φύλλου και κατά μήκος των νεύρων, που τις νιώθεις με το δάχτυλο. Το οίδημα ακολουθεί το υπερβολικό πότισμα σε δροσερές, υγρές περιόδους με λίγο φως και σταματά όταν μειώσεις το πότισμα, ενώ ο CMV συνεχίζει να εξελίσσεται ανεξάρτητα από το πότισμα.

• ωίδιο των κολοκυνθοειδών

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς (CMV) και ο Podosphaera xanthii (ωίδιο των κολοκυνθοειδών) μπορούν και οι δύο να ξεκινήσουν ως ωχρές χλωρωτικές κηλίδες σε νεαρά φύλλα κολοκύθας, αλλά γρήγορα διαφοροποιούνται. Ο CMV δημιουργεί μωσαϊκό ανοιχτού-σκούρου πράσινου μέσα στον ιστό του φύλλου, συχνά με φουσκάλες, κύρτωση προς τα κάτω και νηματοειδή στένωση των νέων βλαστών· ο αποχρωματισμός είναι ΜΕΣΑ στον ιστό και δεν αφαιρείται με τρίψιμο. Το ωίδιο αντίθετα σχηματίζει στρογγυλές λευκές-γκρι σκονώδεις αποικίες που κάθονται ΕΠΑΝΩ στην επιφάνεια (συνήθως πρώτα στην πάνω πλευρά) και απομακρύνονται με το δάχτυλο· το φύλλο κιτρινίζει μόνο κάτω από το μύκητα. Ο CMV είναι συστημικός και επηρεάζει όλο το φυτό με παραμόρφωση καρπών, ενώ το ωίδιο μένει επιφανειακό και επιδεινώνεται σε ζεστές, ξηρές, σκιερές συνθήκες.

• βακτηριακή κηλίδωση

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο ιός του μωσαϊκού του αγγουριού προκαλεί ένα συστημικό, διάχυτο ανοιχτό-σκούρο πράσινο μωσαϊκό, ποικιλόχρωση και διαύγαση των νευρώσεων που απλώνεται ομοιόμορφα σε όλο το έλασμα του φύλλου της γλυσίνας, ΧΩΡΙΣ νέκρωση, υδαρείς κηλίδες ή έντονα όρια, και συχνά συνοδεύεται από ζάρωμα ή στένεμα των νεαρών φυλλαρίων. Αντίθετα, η Pseudomonas syringae pv. syringae δημιουργεί διακριτές κηλίδες που ξεκινούν υδαρείς (λιπαρές, ημιδιαφανείς) και έπειτα καταρρέουν σε καστανές έως μαύρες νεκρές στίγματα που περιβάλλονται από μια ευδιάκριτη έντονα κίτρινη άλω· είναι συχνά γωνιώδεις επειδή περιορίζονται από τις μικρές νευρώσεις, συγκεντρώνονται προς τα άκρα και τις κορυφές των φύλλων και εμφανίζονται μετά από δροσερό υγρό ανοιξιάτικο καιρό μαζί με βυθισμένα έλκη και ξήρανση βλαστών. Ο απλούστερος έλεγχος στο χωράφι: κρατήστε το φύλλο στο φως — ένα μαλακό χλωρωτικό μοτίβο χωρίς νεκρό ιστό είναι ο ιός, ενώ νεκρές κηλίδες με λιπαρά υδαρή όρια και κίτρινους δακτυλίους είναι το βακτήριο.