βακτηριακή κηλίδωση της μπιγκόνιας

Συμπτώματα

Μικρές, υδαρείς, ημιδιαφανείς κηλίδες στην κάτω επιφάνεια μεγαλώνουν σε καφέ κηλίδες με κίτρινη άλω, συχνά οριοθετημένες από τις νευρώσεις (γωνιώδεις)· οι κηλίδες συνενώνονται, τα φύλλα καφετιάζουν και πέφτουν· σε συστημική προσβολή το φυτό μαραίνεται.

Συχνά συγχέεται με

• τήξη φυτών από Pythium

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Xanthomonas axonopodis pv. begoniae (βακτηριακό κάψιμο) δείχνει τα πρώτα και πιο χαρακτηριστικά σημάδια στο ΦΥΛΛΩΜΑ: μικροσκοπικές υδαρείς, γυαλιστερές διαφανείς κηλίδες στην κάτω επιφάνεια των φύλλων, ορατές όταν κρατάς το φύλλο στο φως, που μεγαλώνουν σε καστανές νεκρωτικές κηλίδες. Κλασικό γνώρισμα είναι μια σφήνα σχήματος V, αρχικά χλωρωτική και μετά καστανή, που προχωρά από το χείλος προς το εσωτερικό, με μαυρισμένα, σκουρόχρωμα νεύρα καθώς το βακτήριο εξαπλώνεται συστηματικά. Το φυτό μαραίνεται και καταρρέει μόνο ΑΡΓΑ, αφού τα φύλλα έχουν ήδη κηλίδες και τα νεύρα είναι κατάμαυρα. Το Pythium ultimum (σήψη ριζών και λαιμού) αφήνει αρχικά το πάνω φύλλωμα καθαρό· το πρόβλημα είναι στη ΒΑΣΗ. Τραβώντας το φυτό, οι ρίζες είναι καστανές, μαλακές, γλοιώδεις και ο εξωτερικός φλοιός της ρίζας ξεφλουδίζει αφήνοντας γυμνά νήματα· ο βλαστός στο έδαφος γίνεται σκούρος, υδαρής και πολτώδης. Τα σπορόφυτα απλώς πέφτουν (τήξη φυταρίων). Το μαράζωμα έρχεται από κάτω, χωρίς σφήνες στο χείλος και χωρίς μαυρισμένα νεύρα, και χειροτερεύει σε κρύο, υγρό, υπερβολικά ποτισμένο, κακώς στραγγιζόμενο υπόστρωμα.