πύθιο

Συμπτώματα

Κιτρινίζοντα και μαραμένα φύλλα παρά το υγρό χώμα (ο διαγνωστικός συνδυασμός), καστανές μαλακές ρίζες κατά την αφαίρεση του φυτού από τη γλάστρα, δυσάρεστη γήινη οσμή από τις σαπίζουσες ρίζες, το φυτό βγαίνει εύκολα από τη γλάστρα αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος του ριζικού συστήματος μέσα στο υπόστρωμα, μαλάκωμα της βάσης του βλαστού και μαύρισμα στη γραμμή του εδάφους σε σοβαρές περιπτώσεις.

Συχνά συγχέεται με

• φουζάριο δρακαίνας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Fusarium proliferatum στο Dracaena fragrans εμφανίζεται πρώτα στα ίδια τα φύλλα: διακριτές κοκκινοκαφέ έως ανοιχτόχρωμες κηλίδες φύλλων, συχνά με κίτρινη άλω, που ξεκινούν από την άκρη ή το περιθώριο του φύλλου και επεκτείνονται κατά μήκος του ελάσματος, μερικές φορές συνενώνονται σε ξηρές νεκρωτικές λωρίδες. Η σήψη του στελέχους/στέμματος είναι ξηρή και ινώδης· η τομή του στελέχους αποκαλύπτει κοκκινοκαφέ έως ροζ αγγειακό αποχρωματισμό, και σε υγρές συνθήκες μπορεί να σχηματιστεί σολομορόδινη έως λευκή μούχλα στις βλάβες. Οι ρίζες μπορεί να φαίνονται σχεδόν ανέπαφες. Αντίθετα, το Pythium aphanidermatum είναι σήψη ριζών και στέμματος: τα κάτω φύλλα γίνονται ομοιόμορφα χλωρωτικά και έπειτα μαραίνονται από τη βάση προς τα πάνω, αλλά σπάνια βλέπει κανείς ξεχωριστές κηλίδες στο έλασμα. Βγάζοντας το φυτό, οι ρίζες το προδίδουν — μαλακές, καφέ έως μαύρες, πολτώδεις και διαποτισμένες με νερό, με τον εξωτερικό φλοιό να ξεφλουδίζει ώστε ο εσωτερικός κλωστοειδής κεντρικός κύλινδρος να γλιστρά έξω όταν τραβάς. Προκαλείται από υπερβολικό πότισμα, υπερκορεσμένο ή κακώς στραγγιζόμενο υπόστρωμα και υψηλές θερμοκρασίες, και το στέμμα παραμένει γλοιώδες/υγρό αντί για ξηρό και ινώδες.

• σιάρα

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Bradysia coprophila (μυγάκι των μυκήτων) εμφανίζει μικροσκοπικά σκούρα ενήλικα μυγάκια που τρέχουν ή πετούν αδύναμα πάνω από την επιφάνεια του χώματος, καθώς και λεπτές προνύμφες 5-6 mm με γυαλιστερό μαύρο κεφάλι και διάφανο λευκό σώμα που σπαρταρούν στο πάνω εκατοστό του υγρού φυτοχώματος· συχνά βλέπει κανείς μια γλοιώδη λάμψη ή μυκητιακή ανάπτυξη στην επιφάνεια. Το Pythium aphanidermatum (σήψη ριζών) ΔΕΝ παράγει κανένα έντομο: αντίθετα η βάση του βλαστού και οι ρίζες γίνονται μαλακές, καφέ έως μαύρες και πολτώδεις, και οι λεπτές άκρες των ριζών αποκολλώνται ώστε το εξωτερικό περίβλημα της ρίζας γλιστρά αφήνοντας ένα γυμνό νήμα. Με το Pythium η Dracaena μαραίνεται παρότι το χώμα είναι υγρό και τα κάτω φύλλα κιτρινίζουν από τη βάση προς τα πάνω, ενώ τα φυτά που έχουν προσβληθεί από μυγάκια παρακμάζουν πιο αργά και το ορατό σημάδι είναι τα ιπτάμενα ενήλικα και οι προνύμφες στην επιφάνεια, όχι σάπιες ρίζες.

• σήψη ριζών λεβάντας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Σε ένα φυτό ZZ τόσο η Phytophthora nicotianae όσο και το Pythium aphanidermatum δίνουν την ίδια εικόνα υπερβολικού ποτίσματος — κιτρίνισμα, μάρανση φύλλων πάνω σε μουσκεμένο χώμα με μαλακή, σκούρα, πολτώδη βάση βλαστού και σάπιες ρίζες — οπότε δεν ξεχωρίζουν με σιγουριά με γυμνό μάτι. Ως τάση, η Phytophthora nicotianae ξεκινά συχνότερα ως αρχικά σφιχτή και μετά λιπαρή σοκολατί έως μαυριδερή κηλίδα στον λαιμό/στη γραμμή του χώματος που ανεβαίνει στα κάτω μίσχα με αρκετά καθορισμένο σκούρο όριο, ενώ οι σάπιες ρίζες κρατούν ένα εξωτερικό 'δέρμα' που γλιστρά και αποκαλύπτει σφιχτό εσωτερικό πυρήνα. Το Pythium aphanidermatum είναι συνήθως μια ταχύτερη, πιο γλοιώδης κατάρρευση των λεπτών απορροφητικών ριζών και των άκρων τους, που γίνονται υδαρώς ανοιχτοκαφέ και διαλύονται, με τον εξωτερικό φλοιό να αποκολλάται σαν βρεγμένο μανίκι αφήνοντας γυμνούς νηματοειδείς κεντρικούς κυλίνδρους, ευνοούμενο από ζεστό, κορεσμένο σε νερό έδαφος. Επειδή αυτά τα σημάδια αλληλεπικαλύπτονται έντονα, η ταυτοποίηση θεωρείται αβέβαιη: μόνο ένα εργαστηριακό τεστ (καλλιέργεια, ELISA ή PCR στις ρίζες) διαχωρίζει αξιόπιστα τα δύο.