Dr. Phyto

Γρασίδι Αγίου Αυγουστίνου

Stenotaphrum secundatum

Ασθένειες & παράσιτα σε αυτό το φυτό

• σήψη κολεούRhizoctonia solani
• πυρικός μύκητας ρυζιούMagnaporthe oryzae
• Συσσώρευση τσόχας γκαζόνLawn thatch accumulation

  Το γκαζόν είναι μαλακό, σπογγώδες και αναπηδά κάτω από τα πόδια, και όταν χωρίζεις το χόρτο φαίνεται ένα παχύ καφέ στρώμα νεκρών στελεχών και ριζών ανάμεσα στα πράσινα φύλλα και το έδαφος. Η χλόη στεγνώνει γρήγορα, το νερό κυλά ή λιμνάζει στην επιφάνεια, και το χόρτο αραιώνει, χλωμιάζει και γίνεται ευάλωτο σε κούρεμα και ασθένειες.

• Λήθαργος γκαζόν από ξηρασίαLawn drought dormancy

  Μεγάλες, ακανόνιστες περιοχές του γκαζόν γίνονται ομοιόμορφα αχυροκίτρινες έως καστανές σε ζεστές, ξηρές περιόδους, ξεκινώντας συνήθως από τα πιο ηλιόλουστα, εκτεθειμένα σημεία και πάνω σε αμμώδες ή ρηχό έδαφος. Τα αποτυπώματα παραμένουν ορατά (απώλεια ελαστικότητας), αλλά η βάση των φυτών παραμένει ζωντανή και το χόρτο πρασινίζει ξανά μετά τη βροχή.

• πύθιοPythium aphanidermatum

  Κιτρινίζοντα και μαραμένα φύλλα παρά το υγρό χώμα (ο διαγνωστικός συνδυασμός), καστανές μαλακές ρίζες κατά την αφαίρεση του φυτού από τη γλάστρα, δυσάρεστη γήινη οσμή από τις σαπίζουσες ρίζες, το φυτό βγαίνει εύκολα από τη γλάστρα αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος του ριζικού συστήματος μέσα στο υπόστρωμα, μαλάκωμα της βάσης του βλαστού και μαύρισμα στη γραμμή του εδάφους σε σοβαρές περιπτώσεις.

• Ζημιά γκαζόν από υπερβολικό κούρεμαLawn scalping injury

  Ανοιχτόχρωμες καφέ, σχεδόν φαλακρές λωρίδες και κηλίδες εμφανίζονται αμέσως μετά το κούρεμα, αποκαλύπτοντας στελέχη και γυμνό χώμα εκεί που η χλοοκοπτική έκοψε σε εξάρσεις, εξογκώματα ή πλαγιές. Η ζημιά ακολουθεί το ανάγλυφο του εδάφους και το μοτίβο κουρέματος, με καφέ βάσεις και καλάμια αντί για πράσινο φύλλωμα.

• Συμπίεση εδάφους (γκαζόν)Lawn soil compaction

  Το χόρτο φυτρώνει αραιό, αδύναμο και χλωμό κατά μήκος μονοπατιών, εισόδων, χώρων παιχνιδιού και άλλων πολυσύχναστων διαδρομών, με σκληρό έδαφος όπου δύσκολα μπαίνει η δικράνα. Μετά τη βροχή το νερό λιμνάζει αντί να απορροφάται, και βρύα και ζιζάνια εγκαθίστανται στις φθαρμένες γραμμές.

• Ευρωπαϊκός γρυλλοτάλπηςGryllotalpa gryllotalpa

  Σπογγώδεις, ανυψωμένες στοές ακριβώς κάτω από την επιφάνεια που κάνουν τον χλοοτάπητα μαλακό και ανώμαλο, μοιάζουν με τυφλοπόντικα αλλά μικρότερες και πιο ρηχές. Το χορτάρι πάνω από τις στοές κιτρινίζει και νεκρώνεται καθώς κόβονται οι ρίζες· εμφανίζονται μικροί σωροί χαλαρού χώματος, ειδικά μετά από ζεστή βροχή. Τη νύχτα ακούγεται χαμηλό τερέτισμα από τις φωλιές. Οι ζημιές είναι χειρότερες σε ελαφρά, αμμώδη, υγρά μεσογειακά εδάφη.

• Έγκαυμα γκαζόν από ούρα σκύλουLawn dog urine scorch

  Μικρές στρογγυλές κηλίδες νεκρού, αχυρόχρωμου γκαζόν, συνήθως σε μέγεθος παλάμης, η καθεμία περιβάλλεται από έναν δακτύλιο ασυνήθιστα πλούσιου, σκουροπράσινου χόρτου που μεγαλώνει ψηλότερα και γρηγορότερα. Οι κηλίδες εμφανίζονται εκεί όπου ο σκύλος ουρεί επανειλημμένα, συχνά κοντά σε μονοπάτια, στύλους ή στην άκρη του γκαζόν.

• Έλλειψη αζώτου (γκαζόν)Lawn nitrogen deficiency

  Όλο το γκαζόν ξεθωριάζει ομοιόμορφα σε χλωμό πράσινο ή κίτρινο, πρώτα τα παλαιότερα φύλλα, και αναπτύσσεται αργά με μικρή ανάγκη κουρέματος. Η χλόη φαίνεται αραιή και άτονη, ενώ το τριφύλλι και τα ζιζάνια (που δεσμεύουν δικό τους άζωτο) ξεχωρίζουν συχνά πιο πράσινα από το γύρω χόρτο.

• φθινοπωρινή στρατιά (Spodoptera frugiperda)Spodoptera frugiperdaΟργανισμός καραντίνας με υποχρέωση δήλωσης στην ΕΕ

  Οι νεαρές κάμπιες σκελετώνουν τα φύλλα· οι μεγαλύτερες τρώνε ακανόνιστες τρύπες και τρυπώνουν στη χοάνη και τους σπάδικες του καλαμποκιού, αφήνοντας άφθονα υγρά περιττώματα· η κάμπια έχει ανοιχτόχρωμο ανεστραμμένο "Y" στο κεφάλι και τέσσερις κουκκίδες σε τετράγωνο.

• κηλίδες δολαρίου (ασθένεια γκαζόν)Clarireedia jacksonii

  Μικρές, στρογγυλές, αχυρόχρωμες βυθισμένες κηλίδες περίπου σαν νόμισμα (2–6 εκ.) που συγχωνεύονται· μεμονωμένα φύλλα δείχνουν ανοιχτόχρωμη βλάβη με σκουρότερη κοκκινοκαφέ ζώνη κατά πλάτος· στην πρωινή δροσιά λεπτό λευκό μυκήλιο σαν ιστός αράχνης.

• Δαχτυλίδι των νεράιδων (μυκητικός δακτύλιος)Marasmius oreades

  Τόξα ή πλήρεις δακτύλιοι, από κάτω του ενός μέτρου έως πολλά μέτρα, με σκουρόχρωμο, ταχέως αναπτυσσόμενο γρασίδι, συχνά με ζώνη νεκρού ή αραιωμένου χλοοτάπητα ακριβώς εσωτερικά, και μικρά καστανά μανιτάρια μετά τη βροχή. Σε ξηρασία η ζώνη του δακτυλίου γίνεται υδρόφοβη, οπότε το γρασίδι εκεί μαραίνεται και καστανίζει ενώ ο γύρω χλοοτάπητας παραμένει πράσινος· μυρωδιά μανιταριού και λευκές μυκητιακές ίνες στο στρώμα και στο έδαφος.