περονόσπορος των κολοκυνθοειδών

Συμπτώματα

Γωνιώδεις κίτρινες αλλοιώσεις στην πάνω επιφάνεια του φύλλου (οριοθετημένες από τα νεύρα), γκριζο-μωβ σποριοποίηση στην κάτω επιφάνεια σε υγρά πρωινά, ταχεία νέκρωση των φύλλων από κάτω προς τα πάνω.

Συχνά συγχέεται με

• ωίδιο των κολοκυνθοειδών

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ωίδιο των κολοκυνθοειδών (Podosphaera xanthii): λευκές κηλίδες σαν ταλκ κυρίως στην ΕΠΑΝΩ επιφάνεια του φύλλου που μπορούν να σκουπιστούν, εξαπλώνεται σε θερμές ξηρές συνθήκες. Περονόσπορος των κολοκυνθοειδών (Pseudoperonospora cubensis): ΓΩΝΙΩΔΕΙΣ κίτρινες κηλίδες στην επάνω επιφάνεια οριοθετημένες από τα νεύρα του φύλλου, με γκριζομώβ χνούδι στην κάτω επιφάνεια, χρειάζεται υγρασία/βρεγμένο φύλλο.

• κομμίωση του βλαστού / μαύρη σήψη των κολοκυνθοειδών

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Didymella bryoniae (κομμιώδης σήψη του στελέχους) εμφανίζει ανοιχτόχρωμες έως καστανές στρογγυλωπές κηλίδες στα φύλλα, που συχνά ξεκινούν από το περιθώριο του φύλλου και είναι διάστικτες με μικροσκοπικά μαύρα πυκνίδια· το βασικό σημάδι βρίσκεται στο ΣΤΕΛΕΧΟΣ, όπου σκούρα έλκη εκκρίνουν ένα κοκκινωπό-καστανό έως κεχριμπαρένιο κόμμι. Ο Pseudoperonospora cubensis (περονόσπορος των κολοκυνθοειδών) παράγει ΓΩΝΙΩΔΕΙΣ κίτρινες κηλίδες που οριοθετούνται έντονα από τα νεύρα του φύλλου στην πάνω επιφάνεια, με ένα γκριζο-μωβ χνουδωτό στρώμα στην κάτω επιφάνεια τα υγρά πρωινά. Για να τα ξεχωρίσετε: γυρίστε το φύλλο — ο περονόσπορος έχει σπορίωση στην κάτω επιφάνεια και γωνιώδεις κηλίδες περιορισμένες από τα νεύρα, ενώ η κομμιώδης σήψη έχει στρογγυλές περιθωριακές κηλίδες, μαύρες κουκκίδες πυκνιδίων και την χαρακτηριστική έκκριση κόμμεος στο στέλεχος.

• ιός μωσαϊκού αγγουριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς προκαλεί ένα διάχυτο κιτρινοπράσινο μωσαϊκό και ποικιλοχρωμία σε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την επιφάνεια του φύλλου, ΧΩΡΙΣ να οριοθετείται από τα νεύρα, συχνά με φουσκάλες, ζάρωμα, προς τα κάτω κατσάρωμα και στενόφυλλη, νηματοειδή παραμόρφωση της νέας βλάστησης. ΔΕΝ υπάρχει χνούδι, μούχλα ή σπορίωση πουθενά στην κάτω επιφάνεια, ακόμη και σε υγρό καιρό. Όλο το φυτό νανίζει, τα μεσογονάτια κονταίνουν και οι καρποί μπορεί να είναι κηλιδωμένοι ή κονδυλώδεις. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συστημικά πρώτα στη νέα βλάστηση και μεταδίδονται από αφίδες, ανεξάρτητα από την υγρασία των φύλλων. Ο περονόσπορος των κολοκυνθοειδών εμφανίζει γωνιώδεις, οριοθετημένες από τα νεύρα κίτρινες έως κιτρινοκαφέ κηλίδες στην ΠΑΝΩ επιφάνεια του φύλλου, που ακολουθούν τα νεύρα σχηματίζοντας τετραγωνισμένα σχήματα. Το αποφασιστικό σημάδι είναι στην ΚΑΤΩ επιφάνεια: τα υγρά πρωινά ένα πυκνό γκριζο-μωβ έως σχεδόν μαύρο χνούδι σπορίων καλύπτει την κάτω πλευρά ακριβώς κάτω από κάθε κίτρινη κηλίδα. Οι κηλίδες παραμένουν περιορισμένες ανάμεσα στα νεύρα, ξηραίνονται και καφετίζουν, και η ασθένεια ανεβαίνει από τα παλαιότερα κάτω φύλλα προς τα πάνω. Ευνοείται από την υγρασία των φύλλων, τη δροσιά και τις δροσερές υγρές νύχτες.