ραμουλάρια αγκινάρας

Συμπτώματα

Μικρές (3-8mm) γωνιώδεις καστανο-γκρι κηλίδες στα φύλλα με κίτρινες άλως, λευκή αλευρώδης σποριοποίηση στην κάτω επιφάνεια των κηλίδων σε υγρές συνθήκες, η έντονη προσβολή προκαλεί πρόωρη γήρανση των εξωτερικών φύλλων, μειωμένη ποιότητα κεφαλής και αποχρωματισμός των βρακτίων σε βαριές προσβολές.

Συχνά συγχέεται με

• βερτισίλλιο της ελιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Αναζητήστε διακριτές, καλά οριοθετημένες κηλίδες στο φύλλωμα της αγκινάρας: μικρές γωνιώδεις έως στρογγυλεμένες αλλοιώσεις με ωχρό καστανό έως γκριζοκαστανό κέντρο, συχνά περιβαλλόμενες από σκουρότερη ή κίτρινη άλω. Σε υγρές συνθήκες μπορεί να εμφανιστεί λεπτό λευκογκρίζο χνούδι (σποριοποίηση) στην κάτω επιφάνεια των κηλίδων. Η ζημιά παραμένει σαφώς στικτή και εντοπισμένη στο φύλλο· οι κηλίδες μεγαλώνουν και συνενώνονται, αλλά ο αγγειακός ιστός σε κομμένα στελέχη και μίσχους παραμένει καθαρός και λευκός. Το φυτό δεν μαραίνεται συνολικά· πρώτα εμφανίζουν κηλίδες τα παλαιότερα εξωτερικά φύλλα. Η βερτισιλλίωση είναι διάχυτη, όχι στικτή: ολόκληροι τομείς του φύλλου γίνονται ωχροί με μεσονεύρια χλώρωση (κιτρίνισμα ανάμεσα στα νεύρα) και ξηραίνονται σε περιφερειακό έγκαυμα, συχνά στη μία πλευρά του φυτού ή στο μισό φύλλο. Τα προσβεβλημένα εξωτερικά φύλλα μαραίνονται και καταρρέουν στη ζέστη της ημέρας. Το αποφασιστικό σημάδι είναι εσωτερικό: κόψτε ένα στέλεχος ή χοντρό μίσχο κατά μήκος και αναζητήστε καστανή έως γκριζωπή αγγειακή χρώση. Δεν υπάρχουν διακριτές κηλίδες ούτε χνουδωτή σποριοποίηση στην επιφάνεια του φύλλου.