μύγα του καρότου

Συμπτώματα

Ερυθρο-καστανές στοές μέσα στις ρίζες του καρότου γεμάτες καστανά περιττώματα, αλλοιωμένη γεύση και ταχεία υγρή σήψη των προσβεβλημένων ριζών κατά την αποθήκευση, κίτρινες μύγες μήκους 5 mm στη βάση του φυτού.

Συχνά συγχέεται με

• βακτηριακή υδαρή σήψη

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Pectobacterium carotovorum (βακτηριακή μαλακή σήψη) εμφανίζει μια γλοιώδη, υγρή, άμορφη αποσύνθεση ολόκληρης της ρίζας του καρότου — ο ιστός καταρρέει σε μαλακό, κρεμώδες έως ανοιχτό καστανό πολτό με έντονη δυσοσμία σήψης, χωρίς καθορισμένα κανάλια και συχνά με υδαρή εκροή στην επιφάνεια. Οι προνύμφες του Psila rosae (μύγα του καρότου) αντίθετα ανοίγουν στενές, σκουρόχρωμες έως κοκκινωπές στοές ακριβώς κάτω από τον φλοιό και μέσα στη σάρκα, με σταθερό ακέραιο ιστό ανάμεσα στις στοές και μερικές φορές ορατές μικρές ωχρές προνύμφες (έως ~8 mm) στο εσωτερικό. Το αποκαλυπτικό σημάδι: η μαλακή σήψη είναι διάχυτος πολτός με σάπια δυσοσμία, ενώ η μύγα του καρότου αφήνει ξηρό, σταθερό ιστό με ευδιάκριτες ελικοειδείς στοές χρώματος σκουριάς. Δευτερογενής μαλακή σήψη μπορεί αργότερα να εισβάλει στις στοές — ελέγξτε αν τα κανάλια έχουν ακόμη σταθερά τοιχώματα (μύγα) ή έχουν διαλυθεί σε γενική γλίτσα (βακτήριο).

• διακλάδωση / διχαλωτές ρίζες καρότου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η αβιοτική διχάλωση του καρότου είναι φυσιολογική διαταραχή: η κύρια ρίζα απλώς διασπάται σε δύο ή περισσότερες καθαρές, χωριστές ρίζες, συνήθως με λεία, υγιή λευκή-έως-πορτοκαλί σάρκα και χωρίς στοές, αποχρωματισμό ή έντομα. Προκαλείται όταν η αναπτυσσόμενη κορυφή συναντά εμπόδιο — πετρώδες ή συμπιεσμένο εδαφικό σβόλο, φρέσκια κοπριά ή περίσσεια αζώτου. Η Psila rosae (μύγα του καρότου) αντίθετα αφήνει σκουριασμένες-καστανές βυθισμένες στοές που ελίσσονται μέσα στον εξωτερικό φλοιό της ρίζας, συχνά με κρεμώδεις, άποδες προνύμφες (περίπου 8 mm) και καστανά περιττώματα μέσα· η επιφάνεια είναι ουλώδης και φελλώδης, το φύλλωμα μπορεί να γίνει κοκκινωπό-χάλκινο και να μαραθεί. Το αποφασιστικό σημάδι: η διχάλωση από πετρώδες έδαφος έχει καθαρές λείες επιφάνειες, ενώ η ζημιά της μύγας δείχνει τις χαρακτηριστικές σκουριόχρωμες στοές και προνύμφες.