περονόσπορος λυκίσκου

Συμπτώματα

Καχεκτικοί βλαστοί με μαύρη ακίδα που εκπτύσσονται την άνοιξη (το διαγνωστικό πρωτογενές σύμπτωμα), παραμορφωμένα και κυρτωμένα νεαρά φύλλα με γωνιώδεις κίτρινες κηλίδες, λευκόγκριζη χνουδωτή σποριογονία στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και στους κώνους λυκίσκου, οι προσβεβλημένοι κώνοι (που φέρουν λουπουλίνη) υποβαθμίζονται και είναι μη εμπορεύσιμοι για ζυθοποιία, πιθανός θάνατος του βλαστού σε έντονες προσβολές.

Συχνά συγχέεται με

• αφίδα λυκίσκου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Pseudoperonospora humuli (περονόσπορος του λυκίσκου) μετατρέπει ολόκληρους νεαρούς βλαστούς σε άκαμπτες, καχεκτικές 'βασικές ακίδες' με εύθραυστα, όρθια, κυρτωμένα σαν κουτάλι χλωρωτικά φύλλα· τα υγρά πρωινά η ΚΑΤΩ επιφάνεια των φύλλων φέρει χνουδωτή γκρι έως ιώδη μούχλα σπορίων, και δεν υπάρχουν έντομα. Ο Phorodon humuli (αφίδα του λυκίσκου) αφήνει τον βλαστό μαλακό και να αναπτύσσεται, αλλά τα νεαρά φύλλα κατσαρώνουν και ζαρώνουν γύρω από πυκνές αποικίες ωχροκίτρινων-πράσινων μαλακόσωμων αφίδων στην κάτω επιφάνεια· ψάξτε για κολλώδη γυαλιστερά μελιτώματα, αργότερα μαύρη καπνιά, λευκά εκδύματα και μυρμήγκια. Κανόνας: γυρίστε ένα κυρτωμένο φύλλο — χνουδωτή γκρι σποριοποίηση χωρίς έντομα σημαίνει περονόσπορος, ορατές αφίδες που σέρνονται μαζί με κολλώδη ουσία σημαίνει αφίδα.

• βερτικιλλίωση μηδικής

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο περονόσπορος του λυκίσκου (Pseudoperonospora humuli) και η βερτισιλλίωση (Verticillium albo-atrum) ξεκινούν και οι δύο ως διάχυτη κιτρίνισμα των κατώτερων φύλλων, αλλά στη συνέχεια διαφοροποιούνται καθαρά. Ο περονόσπορος μετατρέπει τους προσβεβλημένους βλαστούς σε ωχρές, κοντές, εύθραυστες 'ακίδες' με φύλλα κυρτωμένα προς τα κάτω, και σε υγρό καιρό εμφανίζεται ένα λεπτό μαυρο-γκρι βελούδινο στρώμα σπορίων στην κάτω επιφάνεια των φύλλων κατά μήκος γωνιωδών χλωρωτικών κηλίδων που οριοθετούνται από τα νεύρα. Η βερτισιλλίωση δεν παράγει καθόλου επιφανειακή μούχλα: τα φύλλα κιτρινίζουν, καστανιάζουν μεταξύ των νεύρων και κυρτώνουν προς τα πάνω, το φυτό μαραίνεται, και το αποκαλυπτικό σημάδι είναι η καστανή χρώση των αγγείων μέσα στο στέλεχος και το ρίζωμα όταν κόψετε τη βέργα κατά μήκος. Ελέγξτε λοιπόν την κάτω επιφάνεια του φύλλου για γκρι σποριοποίηση (περονόσπορος) έναντι της εγκάρσιας τομής του στελέχους με εσωτερική καστανή χρώση του ξύλου (βερτισιλλίωση).