κηλίδωση φύλλων της ίριδας

Συμπτώματα

Ωοειδείς καφέ κηλίδες με υδαρές ή κιτρινωπό περιθώριο εμφανίζονται στα φύλλα, ξεκινώντας συχνά κοντά στις άκρες και τα χείλη· σε υγρό καιρό οι κηλίδες μεγαλώνουν και συνενώνονται, ο ιστός του φύλλου ξεραίνεται από την άκρη προς τα πίσω, και μια αχνή γκρίζα μούχλα από σπόρια μπορεί να εμφανιστεί στις νεκρές περιοχές. Σπάνια σκοτώνει το φυτό αλλά παραμορφώνει το φύλλωμα και αποδυναμώνει την ανθοφορία με τα χρόνια.

Συχνά συγχέεται με

• βακτηριακή υδαρή σήψη

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ένας μύκητας των φύλλων που δημιουργεί πολλές ξεχωριστές, ωοειδείς έως ελλειπτικές κηλίδες διάσπαρτες στο πράσινο έλασμα του φύλλου της γενειοφόρου ίριδας. Οι νεαρές κηλίδες είναι μικρές, καστανές, συχνά με υδαρές περιθώριο και κίτρινη άλω· καθώς γερνούν τα κέντρα γίνονται γκρι-καστανά και μπορεί να φέρουν μια λεπτή σκούρα ελαιοπράσινη επίστρωση σπορίων. Το φύλλο παραμένει σφιχτό και στεγνό — ο ιστός δεν καταρρέει και δεν μυρίζει. Η ζημιά είναι στο πάνω και μεσαίο φύλλο, αφήνοντας το ρίζωμα και τη βάση της βεντάλιας ανέπαφα. Μια βακτηριακή υγρή σήψη που προσβάλλει το ρίζωμα και τη βάση της βεντάλιας των φύλλων, όχι το έλασμα του φύλλου. Η μολυσμένη βάση γίνεται υγρή, μαλακή και πολτώδης, τα φύλλα κιτρινίζουν από κάτω προς τα πάνω και ολόκληρη η βεντάλια αποσπάται σχεδόν χωρίς αντίσταση. Η σήψη είναι γλοιώδης και αναδίδει έντονη, δυσώδη μυρωδιά σαπίλας. Σε αντίθεση με τις σφιχτές ξηρές κηλίδες του μύκητα, αυτό είναι μια υγρή κατάρρευση χαμηλά στο φυτό και στη γραμμή του εδάφους.