βακτηριακό έλκος κερασιάς

Συμπτώματα

Βυθισμένα, επιμήκη έλκη σε κλαδιά και κορμούς που εκκρίνουν κεχριμπαρένιο κόμμι, νεκροί οφθαλμοί και κορύνεο στο νεαρό φύλλωμα, ξήρανση κλαδιών και γενική παρακμή του δέντρου, χαρακτηριστικό «σημαιάκι» (αιφνίδια μάρανση μεμονωμένων κλαδιών το καλοκαίρι), τίναγμα ανθέων την άνοιξη.

Συχνά συγχέεται με

• μακρόκερο σκαθάρι με κόκκινο λαιμό (Aromia bungii)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Aromia bungii (κερασφόρο κολεόπτερο με κόκκινο αυχένα) είναι ξυλοφάγο: αναζητήστε στρογγυλές έως ωοειδείς οπές εξόδου (περίπου 6-10 mm) χαμηλά στον κορμό και στους κύριους βραχίονες, χονδρό ινώδες κοκκινωπό πριονίδι (μασημένο ξύλο) μέσα σε σχισμές του φλοιού ή συσσωρευμένο στη βάση, και κόμμι αναμεμειγμένο με αυτό το πριονίδι. Τα ενήλικα είναι εντυπωσιακά - γυαλιστερά μαύρα με έντονο κόκκινο προθώρακα (αυχένα). Η ζημιά περιορίζεται στις στοές μέσα στο ξύλο και ολόκληροι κλάδοι μαραίνονται ξαφνικά το καλοκαίρι πάνω από το διατρημένο τμήμα. Ο Pseudomonas syringae pv. morsprunorum (βακτηριακό έλκος) είναι παθογόνο: αναζητήστε βυθισμένα, σκούρα, επίπεδα έλκη στους κλάδους και τον κορμό, συχνά με διαυγές κεχριμπαρένιο κόμμι να εκρέει από το όριο του έλκους (κόμμι ΧΩΡΙΣ πριονίδι), και την άνοιξη κηλίδες φύλλων τύπου 'οπών από σκάγια' καθώς και νέκρωση ανθέων. Τα έλκη επεκτείνονται κυρίως με δροσερό υγρό φθινοπωρινό/ανοιξιάτικο καιρό και δεν υπάρχουν οπές εξόδου ούτε ινώδες πριονίδι.

• αρμιλλάρια (σήψη ριζών)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Pseudomonas syringae pv. morsprunorum (βακτηριακό έλκος) εμφανίζει βυθισμένα, σκούρα έλκη σε κλαδιά και κορμό που συχνά εκκρίνουν κεχριμπαρένιο έως διαυγές κόμμι (κομμίωση)· τα προσβεβλημένα κλαδιά βλασταίνουν, μετά μαραίνονται απότομα και ξεραίνονται ξεκινώντας από το έλκος, ενώ τα φύλλα αποκτούν γωνιώδεις καστανές κηλίδες τύπου 'τρύπας από σκάγια'. Η ζημιά ξεκινά πάνω από το έδαφος σε συγκεκριμένα κλαδιά και ο φλοιός στο έλκος είναι αποχρωματισμένος και μυρίζει ξινός όταν κοπεί. Το Armillaria mellea (μελωτή αρμιλλάρια) προσβάλλει τις ρίζες και τον λαιμό στο επίπεδο του εδάφους: αν ξεφλουδίσετε τον φλοιό κοντά στη βάση, βρίσκετε ένα λευκό, βεντάλιαστο στρώμα μυκηλίου με έντονη μυρωδιά μανιταριού, καθώς και μαύρους ριζόμορφους σαν κορδόνια στο χώμα. Με την αρμιλλάρια ολόκληρο το δέντρο παρακμάζει ομοιόμορφα από κάτω προς τα πάνω, και το φθινόπωρο μπορεί να εμφανιστούν μελί μανιτάρια σε συστάδες στη βάση του κορμού.

• ευρωπαϊκή φαιά σήψη

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Pseudomonas syringae pv. morsprunorum (βακτηριακό έλκος) εμφανίζει τα έλκη ως βυθισμένες, σκούρες, επίπεδες κηλίδες στη βάση των οφθαλμών και στους κλαδίσκους/κλάδους, από όπου εκρέει διαυγές έως κεχριμπαρένιο κόμμι· τα φύλλα αποκτούν γωνιώδεις καστανές κηλίδες που πέφτουν αφήνοντας μοτίβο 'τρυπημένο από σκάγια', ενώ οι νεκροί οφθαλμοί και τα βλαστάρια καρπού γίνονται καστανά χωρίς καμία χνουδωτή ανάπτυξη. Η Monilinia laxa (φαιά σήψη ανθέων) νεκρώνει τα άνθη και το πίσω τους βλαστάρι και, σε υγρό καιρό, παράγει εμφανείς θυσάνους γκριζοκαστανών, πουδραρισμένων σπορίων πάνω στα νεκρά άνθη και στη βάση των προσβεβλημένων κλαδίσκων. Το κρίσιμο γνώρισμα είναι η μάζα σπορίων: η Monilinia καλύπτει το νεκρό άνθος με γκρίζα, χνουδωτή μούχλα, ενώ το Pseudomonas αφήνει καθαρό, ξηρό νεκρό ιστό και κόμμι που στάζει. Το βακτηριακό έλκος είναι χειρότερο μετά από κρύες, βροχερές ανοιξιάτικες περιόδους και ζημιά από παγετό· η φαιά σήψη επιδεινώνεται με ζεστές, υγρές συνθήκες κατά την άνθηση.