βολουτέλλα πυξαριού

Συμπτώματα

Σολομορόδινα κηρώδη σποριακά μαξιλάρια στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και σε νεκρούς βλαστούς (το διαγνωστικό γνώρισμα που το ξεχωρίζει από την Calonectria), φύλλα χάλκινου χρώματος με κυρτωμένα άκρα, ξήρανση μεμονωμένων κλάδων, μαύρισμα των βλαστών αλλά τυπικά ΧΩΡΙΣ τις σκούρες ραβδώσεις της φουζικλαδίωσης του πυξαριού.

Συχνά συγχέεται με

• τήξη πυξαριού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Calonectria pseudonaviculata (φυλλόπτωση/μαρασμός του πυξαριού) εμφανίζει σκούρες καστανές έως μαύρες, ρομβοειδείς ή κυκλικές κηλίδες στα φύλλα που συγχωνεύονται γρήγορα, και κυρίως στενές ΜΑΥΡΕΣ επιμήκεις ραβδώσεις και έλκη κατά μήκος των πράσινων βλαστών και κλαδιών — αυτή η μαύρη ράβδωση του βλαστού είναι το πιο αξιόπιστο σημάδι. Σε υγρασία, η κάτω επιφάνεια των φύλλων φέρει πυκνή λευκή, χνουδωτή σποριοποίηση (μάζες κονιδίων). Η αποφύλλωση είναι ταχεία και έντονη, αφήνοντας γυμνά κλαδιά, και η ασθένεια εξαπλώνεται σε διευρυνόμενες κηλίδες μέσα στη φύτευση. Αντίθετα, το Volutella buxi (έλκος Volutella) κάνει τα φύλλα ομοιόμορφα ανοιχτοκαστανά, αχυρόχρωμα έως μπρονζέ ενώ συχνά παραμένουν στο φυτό αντί να πέφτουν καθαρά, οι βλαστοί δεν έχουν τις έντονες μαύρες ραβδώσεις, και σε υγρό καιρό παράγει σολομορόδινα έως κοραλλί-πορτοκαλί (όχι λευκά) σπορόφυτα (πυκνίδια) στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και στα νεκρά κλαδιά· συνδέεται συνήθως με χειμερινές ζημιές, πληγές κλαδέματος ή καταπονημένα, εξασθενημένα φυτά παρά με επιθετική εξάπλωση σε υγιή βλάστηση.

• πυραλίδα της πυξαρίας

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Cydalima perspectalis (πεταλούδα του πυξαριού): Αναζητήστε ζωντανά ίχνη εντόμου — πρασινωπές κάμπιες με μαύρες ραβδώσεις και μαύρο κεφάλι, λεπτό λευκό μεταξωτό ιστό που δένει φύλλα και κλαδάκια μαζί, και πρασινόμαυρα σβολάκια περιττωμάτων πιασμένα στον ιστό. Η ζημιά ξεκινά με σκελετωμένα, ροκανισμένα φύλλα και καταλήγει σε εντελώς γυμνά κλαδιά, συχνά από το εσωτερικό του θάμνου προς τα έξω. Οι βλαστοί φαίνονται καφέ και αποφυλλωμένοι επειδή τα φύλλα φαγώθηκαν, όχι επειδή νέκρωσε ο φλοιός. Volutella buxi (αδρομύκωση/καρούλιασμα του πυξαριού): Πρόκειται για μύκητα, επομένως δεν υπάρχουν έντομα, ιστοί ή περιττώματα. Τα προσβεβλημένα φύλλα γίνονται από πράσινα μπρονζέ και αχυρόχρωμα και παραμένουν κρεμασμένα στο νεκρό κλαδί αντί να φαγωθούν. Με υγρό καιρό, στην κάτω επιφάνεια των νεκρών φύλλων και στο βλαστό εμφανίζονται χαρακτηριστικά σολομορόδινα έως κοραλλί σπορικά μαξιλαράκια, και ο φλοιός του βλαστού που νεκρώνει ξεφλουδίζει. Η νέκρωση είναι κατά τόπους και συνδέεται με τη δακτυλίωση του βλαστού, με τα φύλλα ακέραια (όχι ροκανισμένα).