σκωρίαση του φασολιού

Συμπτώματα

Μικρές σκωριόχρωμες φλύκταινες με κίτρινη άλω στην κάτω επιφάνεια των φύλλων· οι φλύκταινες γίνονται σκούρες καστανές έως μαύρες αργά στην εποχή, πρόωρη αποφύλλωση και μειωμένο γέμισμα των λοβών.

Συχνά συγχέεται με

• βακτηριακή άλως του φασολιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το βακτηριακό κάψιμο με άλω (Pseudomonas savastanoi pv. phaseolicola) ξεκινά ως μικροσκοπικές, υδαρείς, γωνιώδεις κηλίδες στην κάτω επιφάνεια του φύλλου που παραμένουν επίπεδες και λείες, καθεμία περιβαλλόμενη από φαρδιά, διάχυτη κιτρινοπράσινη άλω· το κέντρο της κηλίδας ξηραίνεται σε μικρό κοκκινοκαφέ στίγμα και η επιφάνεια δεν σπάει ποτέ, ενώ σε σοβαρή προσβολή κιτρινίζει ολόκληρο το φύλλο και εκκρίνει ασημί βακτηριακό υμένα σε υγρό καιρό. Η σκωρίαση του φασολιού (Uromyces appendiculatus) αντίθετα σχηματίζει ελαφρώς ανυψωμένες, στρογγυλές φλύκταινες που σκίζουν την επιδερμίδα και απελευθερώνουν ξηρή, σκωρόχρωμη (κανελί έως κοκκινοκαφέ) σκόνη που ξεβάφει στο δάχτυλο, με κάθε φλύκταινα να περιβάλλεται από στενή κίτρινη άλω και να γίνεται αισθητή ως τραχύ εξόγκωμα. Οι καθοριστικές δοκιμές: τρίψτε την αλλοίωση — σκόνη που βάφει το δέρμα σημαίνει σκωρίαση, καμία σκόνη και βυθισμένη γωνιώδης υδαρής κηλίδα σημαίνει κάψιμο με άλω· η σκωρίαση είναι ανυψωμένη και ανώμαλη, το κάψιμο με άλω είναι επίπεδο με πολύ φαρδύτερη, πιο θολή κίτρινη άλω.