ερυθρή κηλίδωση δαμασκηνιάς

Συμπτώματα

Έντονα πορτοκαλοκόκκινες κηλίδες φύλλων διαμέτρου 5–15 mm (πολύ διαγνωστικές), οι κηλίδες τελικά γίνονται σκούρες ερυθροκαστανές με ανυψωμένα κέντρα (τα καρποφόρα σώματα), έντονη φυλλόπτωση στα τέλη του καλοκαιριού, καμία άμεση ζημιά στους καρπούς αλλά έμμεση μείωση της παραγωγής λόγω αποφύλλωσης.

Συχνά συγχέεται με

• βακτηριακή κηλίδωση πυρηνόκαρπων

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Το Xanthomonas arboricola pv. pruni (βακτηριακή κηλίδωση) δημιουργεί πολλές μικρές (1-5 mm), γωνιώδεις φυλλικές κηλίδες που οριοθετούνται από τα νεύρα του φύλλου. Ξεκινούν υδαρείς, γίνονται σκούρες πορφυρο-καφέ έως σχεδόν μαύρες, συχνά με κίτρινη άλω, και τα νεκρά κέντρα συχνά πέφτουν αφήνοντας ένα σχισμένο 'τρύπημα από σκάγια'. Παρατηρήστε επίσης βυθισμένες, σκασμένες σκούρες κηλίδες στους καρπούς και επιμήκη έλκη στους βλαστούς. Οι κηλίδες είναι διάσπαρτες και παραμένουν μικρές. Το Polystigma rubrum (κόκκινη κηλίδωση φύλλων) παράγει λίγες αλλά μεγάλες, στρογγυλεμένες κηλίδες πολλών εκατοστών. Ξεκινούν ως μαλακές κιτρινο-πορτοκαλί περιοχές και εξελίσσονται σε παχιά, ανυψωμένα, γυαλιστερά πορτοκαλοκόκκινα έως βαθυκόκκινα μαξιλαράκια (στρώματα) που γίνονται αισθητά ως πάχυνση στο φύλλο· οι κηλίδες ΔΕΝ διατρυπούν σε τρύπα και οι καρποί και οι βλαστοί δεν κηλιδώνονται. Κλειδί: μεγάλες βαθυκόκκινες παχυσμένες κηλίδες έναντι μικρών γωνιωδών σκούρων διάτρητων κηλίδων.