Σκωρίαση του ρους (σουμάκ)

Συμπτώματα

Στην πάνω επιφάνεια των φυλλαρίων του ρους εμφανίζονται πολυάριθμες έντονα κίτρινες έως πορτοκαλί κηλίδες, με αντίστοιχα ανάγλυφα φλύκταινα (ουρεδώρια, αργότερα τελειοσώρια) να εκρήγνυνται στην κάτω επιφάνεια ακριβώς από κάτω. Τα φλύκταινα είναι σκονώδη και σκουριόχρωμα έως κανελί και αποκολλώνται ως χρωματιστή σκόνη σπορίων στο δάχτυλο ή σε ύφασμα. Τα έντονα προσβεβλημένα φυλλάρια κιτρινίζουν, κατσαρώνουν και πέφτουν πρόωρα από τα μέσα του καλοκαιριού, αραιώνοντας την κόμη. Η επαναλαμβανόμενη ετήσια αποφύλλωση εξασθενεί τον θάμνο και μειώνει την καρπόδεση και την ποιότητα των καρπών.

Συχνά συγχέεται με

• κηλίδωση των φύλλων του σουμακιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η σκωρίαση του ρους (Pileolaria azerii) σχηματίζει ανάγλυφα, σκονώδη σκουριόχρωμα φλύκταινα στην ΚΑΤΩ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ του φύλλου που αφήνουν χρωματιστή σκόνη σπορίων όταν τρίβονται, με αντίστοιχες κίτρινες κηλίδες από πάνω. Η κηλίδωση των φύλλων του ρους (Phyllosticta rhoina) αντίθετα σχηματίζει επίπεδες, ξηρές, γωνιώδεις καστανές κηλίδες κυρίως στην ΠΑΝΩ επιφάνεια, καθεμία με κίτρινη άλω και γκριζάρον κέντρο, χωρίς σκόνη σπορίων (ενίοτε μικροσκοπικά μαύρα πυκνίδια στιγματίζουν τον νεκρό ιστό). Με λίγα λόγια: εκρηγνυόμενα σκονώδη φλύκταινα από κάτω = σκωρίαση· ξηρές επίπεδες κηλίδες με άλω από πάνω = κηλίδωση.