σκωρίαση μηλιάς-αρκεύθου

Συμπτώματα

Έντονα πορτοκαλί κηλίδες στην πάνω επιφάνεια των φύλλων μηλιάς/αχλαδιάς με πορτοκαλί σωληνοειδή αικίδια στην κάτω επιφάνεια, ζελατινώδεις πορτοκαλί όγκοι στους κλάδους αρκεύθου την άνοιξη, φυλλόπτωση σε έντονες προσβολές.

Συχνά συγχέεται με

• φουζικλάδιο

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Φουζικλάδιο της μηλιάς (Venturia inaequalis): σκούρες ελαιοπράσινες έως μαύρες βελούδινες κηλίδες στα φύλλα και κρούστες στους καρπούς, χωρίς πορτοκαλί χρώμα. Σκωρίαση μηλιάς/αρκεύθου (Gymnosporangium tremelloides): ΕΝΤΟΝΕΣ πορτοκαλοκίτρινες στρογγυλεμένες κηλίδες στην επάνω επιφάνεια του φύλλου, συχνά με μικρές σωληνοειδείς ή κυπελλοειδείς δομές που προεξέχουν από την κάτω επιφάνεια, και χρειάζεται κοντινές αρκεύθους για να ολοκληρώσει τον κύκλο της.

• μαρσονίνα μηλιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Η Marssonina coronaria (κηλίδωση φύλλων μηλιάς) εμφανίζει σκούρες καφέ έως σχεδόν μαύρες, ακανόνιστες κηλίδες στην πάνω επιφάνεια του φύλλου, συχνά με αχνή πράσινη άλω· μέσα στις κηλίδες εμφανίζονται μικροσκοπικά μαύρα στίγματα καρποφορίας (acervuli) και ολόκληρο το φύλλο κιτρινίζει και πέφτει πρόωρα. Αντίθετα, η Gymnosporangium tremelloides (μια σκωρίαση) ξεκινά ως έντονα κίτρινο-πορτοκαλί στρογγυλές κηλίδες στην πάνω επιφάνεια και στην κάτω πλευρά αναπτύσσει ανυψωμένα μαξιλαράκια που σχίζονται σε χαρακτηριστικά σωληνοειδή ή κροσσωτά αικίδια που απελευθερώνουν πορτοκαλί σπόρια. Κοιτάξτε την κάτω επιφάνεια και το χρώμα: καφέ-μαύρες επίπεδες κηλίδες με μαύρα στίγματα δείχνουν Marssonina· πορτοκαλί κηλίδες με σωληνοειδείς προεξοχές δείχνουν τη σκωρίαση. Η σκωρίαση χρειάζεται επίσης κοντινό ξενιστή άρκευθο (juniper) για να ολοκληρώσει τον κύκλο της, κάτι που η Marssonina δεν χρειάζεται.

• ξήρανση κορυφών της θούγιας (Kabatina)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Τόσο το Kabatina thujae όσο και το Gymnosporangium tremelloides εμφανίζουν την άνοιξη καφέ, νεκρές άκρες κλαδιών διάσπαρτες μέσα σε κατά τα άλλα πράσινο φύλλωμα αρκεύθου, αλλά το κλαδί αποκαλύπτει τη διαφορά. Το Gymnosporangium tremelloides σχηματίζει πάντα ένα μόνιμο ατρακτοειδές πρήξιμο (κηκίδα) στο κλαδάκι ή στον κλάδο, και η νέκρωση βρίσκεται στον βλαστό πέρα από αυτό το πρήξιμο· σε υγρό ανοιξιάτικο καιρό το πρήξιμο εκβάλλει χαρακτηριστικά έντονα πορτοκαλί, ζελατινώδη, δακτυλοειδή κέρατα (τήλια) που καμία προσβολή Kabatina δεν σχηματίζει ποτέ. Το Kabatina thujae δεν έχει καθόλου πρήξιμο: σκοτώνει μόνο την άκρη του περσινού βλαστού, αφήνοντας ένα μικρό καφέ ή γκριζοκαφέ έλκος/βλάβη στο σημείο όπου η νεκρή άκρη συναντά τον ζωντανό πράσινο ιστό, συχνά με μικροσκοπικές μαύρες κουκκίδες καρποφορίας στον νεκρό φλοιό. Ψάξτε λοιπόν για ένα ολοετές ξυλώδες πρήξιμο με πορτοκαλί ζελέ (σκωρίαση) έναντι μιας επίπεδης βλάβης στη βάση μιας νεκρής άκρης χωρίς πρήξιμο (Kabatina).