βοτρύτης κρεμμυδιού

Συμπτώματα

Πολυάριθμες μικρές λευκές κηλίδες 1-3 mm στα φύλλα του κρεμμυδιού με ωχρή άλω, οι αλλοιώσεις παραμένουν διακριτές και δεν συνενώνονται, ξήρανση των άκρων των φύλλων σε ξηρό καιρό.

Συχνά συγχέεται με

• περονόσπορος κρεμμυδιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Botrytis squamosa (φαιά κηλίδωση των φύλλων) εμφανίζεται πρώτα ως πολυάριθμες μικροσκοπικές (1-3 mm), υπόλευκες ή αχυρόχρωμες ωοειδείς κηλίδες, συχνά περιβαλλόμενες από μια αχνή ασημί ή υδαρή άλω, διάσπαρτες στην πάνω επιφάνεια των φύλλων· αυτές συνενώνονται, οι κορυφές των φύλλων ξηραίνονται και αποχρωματίζονται. Με παρατεταμένη υγρασία αναπτύσσεται στον νεκρό ιστό μια λεπτή γκριζοκαστανή χνουδωτή μούχλα (η διαγνωστική σποριοποίηση του Botrytis). Ο Peronospora destructor (περονόσπορος) αντίθετα παράγει μεγάλες, ανοιχτοπράσινες έως κίτρινες επιμήκεις κηλίδες κατά μήκος του φύλλου, και σε αυτές, τα δροσερά υγρά πρωινά, σχηματίζεται ένα μαλακό ιώδες-γκρι έως γκριζωπό χνούδι στην επιφάνεια· κατόπιν η κηλίδα γίνεται κιτρινοκαστανή και το φύλλο λυγίζει και καταρρέει. Κλειδί: Botrytis = πολλές μικρές μεμονωμένες κηλίδες με άλω συν γκρίζα μούχλα σε νεκρό ιστό· Peronospora = λίγες μεγάλες επιμήκεις κηλίδες με ιώδες/γκρι βελούδινο χνούδι σε ζωντανό ιστό.

• στεμφυλίωση αχλαδιάς

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Botrytis squamosa (βοτρύτιδα του φύλλου, 'blast') εμφανίζει μικροσκοπικές (1-5 mm), λευκωπές έως ασημί, ωοειδείς έως επιμήκεις κηλίδες στα φύλλα, καθεμία συνήθως περιβαλλόμενη από μια ωχρή, υδαρή ή ανοιχτοπράσινη άλω, διάσπαρτες στο φύλλο· σε υγρό καιρό πολλές κηλίδες συνενώνονται, οι κορυφές των φύλλων ξεραίνονται και όλο το φύλλο καίγεται, αλλά σπάνια βλέπει κανείς σκούρα μούχλα εκτός αν ο ιστός είναι νεκρός. Αντίθετα, ο Stemphylium vesicarium (φυλλόκαυση από Stemphylium) παράγει βλάβες που γρήγορα γίνονται κίτρινες και μετά ανοιχτό έως σκούρο καφέ, επιμηκύνονται κατά μήκος του φύλλου και, πιο χαρακτηριστικά, αναπτύσσουν μια σκούρα ελαιοπράσινη έως σχεδόν μαύρη βελούδινη σποριοποίηση στο κέντρο των παλαιότερων βλαβών. Βασικό γνώρισμα στον αγρό: ο Stemphylium αποικίζει κατά προτίμηση ιστό ήδη εξασθενημένο ή νεκρό (συχνά καταλαμβάνει κηλίδες blast του Botrytis, ξερές κορυφές ή ζημιά από όζον), οπότε σκούρες σποριοποιούσες περιοχές πάνω σε ωχρές ασημί κηλίδες σημαίνουν συνήθως ότι ο Stemphylium ακολούθησε τον Botrytis. Οι κηλίδες του Botrytis παραμένουν ωχρές με άλω και δεν έχουν σκούρο χνουδωτό κέντρο.

• θρίπας του κρεμμυδιού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Ο Botrytis squamosa (φαιά σήψη / κηλίδωση φύλλων του κρεμμυδιού) εμφανίζει μικρές, ωοειδείς, υπόλευκες έως ανοιχτοκαφέ βυθισμένες κηλίδες διάσπαρτες στο έλασμα του φύλλου, συχνά με ανοιχτοπράσινη ή υπόλευκη άλω γύρω από κάθε κηλίδα· υπό παρατεταμένη υγρασία ή διαβροχή του φύλλου οι κηλίδες μεγαλώνουν, συνενώνονται και προκαλούν ξήρανση των κορυφών με γκρίζα χνουδωτή μούχλα στους νεκρούς ιστούς. Η ζημιά από τον Thrips tabaci (θρίπας του κρεμμυδιού) εμφανίζεται αντίθετα ως ασημί, επιμήκη στιγματισμένα σημάδια, ραβδώσεις και ακανόνιστες κηλίδες που συγκεντρώνονται στις μασχάλες των φύλλων και στα κατώτερα εσωτερικά φύλλα όπου κρύβονται τα έντομα, συνοδευόμενα από μικροσκοπικά μαύρα σημάδια περιττωμάτων σαν πίσσα και ορατά λεπτά, ανοιχτοκίτρινα έως καφέ έντομα στις σχισμές. Οι κηλίδες του Botrytis είναι διακριτές μυκητολογικές αλλοιώσεις με άλω και χειροτερεύουν σε υγρό καιρό· ο ασημί χρωματισμός από τους θρίπες είναι μηχανική ουλή από τη διατροφή χωρίς άλω και χειροτερεύει σε ζεστές, ξηρές συνθήκες.