μύγα Bactrocera zonata

Συμπτώματα

Μεγαλύτερη από τη μύγα της Μεσογείου (8–10 mm), χαρακτηριστικό πορτοκαλοκαφέ σώμα με σκούρο σχέδιο στα φτερά, οι προνύμφες διατρυπούν βαθιά ρόδι, μάνγκο, ροδάκινο, εσπεριδοειδή· ταχεία σήψη των καρπών.

Συχνά συγχέεται με

• μύγα της Μεσογείου

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Και τα δύο είναι μύγες των φρούτων των οποίων οι προνύμφες τρυπούν στο εσωτερικό του καρπού του ροδιού, οπότε μόνο η ζημιά στον καρπό (τσιμπήματα ωοτοκίας, εσωτερική σήψη, πρώιμη πτώση) δεν επαρκεί για τη διάκρισή τους — πρέπει να εξετάσετε το ενήλικο έντομο πάνω ή κοντά στον καρπό. Ο Bactrocera zonata (μύγα του ροδάκινου) είναι λεπτή, σφηκόμορφη μύγα με κυρίως κοκκινοκάστανη έως πορτοκαλοκάστανη κοιλιά, διαφανή φτερά με μόνο μια στενή σκούρα ταινία κατά μήκος του μπροστινού χείλους και στην άκρη, και μια έντονη κίτρινη ταινία στον θώρακα· δεν έχει έντονα στικτά φτερά. Ο Ceratitis capitata (μεσογειακή μύγα) είναι μικρότερος και πιο εύσωμος με κηλιδωτά, ταινιωτά φτερά σε γκρι, κίτρινες και καστανές ζώνες/κηλίδες, ωχροκίτρινο σώμα με ασημί και μαύρα σημάδια στον θώρακα, ενώ το αρσενικό φέρει δύο ρομβοειδείς μαύρες τρίχες στο κεφάλι. Αν βρείτε την κοκκινοκάστανη μύγα με τα διαφανή φτερά (B. zonata), αντιμετωπίστε την ως είδος καραντίνας και αναφέρετέ τη.

• σκόρος της χαρουπιάς (καρπότρητης ροδιάς)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Αναζητήστε ένα μικροσκοπικό τσίμπημα σαν τρύπα βελόνας στη λεία φλούδα, συχνά με μια μικρή σκουρόχρωμη ή βυθισμένη άλω και ενίοτε μια διαυγή σταγόνα που στεγνώνει σε καφέ κηλίδα. Κόβοντας τον καρπό βρίσκετε άποδες, κρεμώδεις λευκές προνύμφες (μυτερές μπροστά, αμβλείες πίσω) που σκάβουν στη υγρή, ζυμούμενη σάρκα, η οποία μετατρέπεται σε μαλακή υδαρή σήψη με ξινή οσμή. Το ενήλικο είναι λεπτή κεχριμπαρένια μύγα με ραβδωτές διαφανείς φτερούγες. Δεν υπάρχει μεταξωτός ιστός ούτε κάμπια μέσα. Αναζητήστε μια μεγαλύτερη ακανόνιστη οπή διάτρησης, συνήθως κοντά στο άκρο του κάλυκα/στέμματος, περιτριγυρισμένη από κοκκινοκαφέ περιττώματα (σαν πριονίδι) και λεπτό μεταξωτό ιστό. Μέσα βρίσκετε αληθινή κάμπια με ευδιάκριτη κεφαλική κάψα και πόδια, ροζ-γκρι έως υπόλευκη, συχνά κινούμενη, με ξηρά εύθρυπτα περιττώματα και ιστωμένους κατεστραμμένους σπόρους αντί υδαρούς σήψης. Η ζημιά είναι πιο ξηρή και 'μασημένη', στην είσοδο συχνά σκούρα/μαύρη δευτερογενής μούχλα αντί ξινού ζυμούμενου χυμού. Χωρίς ένα μόνο καθαρό σημάδι τσιμπήματος.