γήρανση δεντρολίβανου

Συμπτώματα

Γυμνή ξυλώδης βάση, βλάστηση μόνο στις άκρες των κλαδιών.

Συχνά συγχέεται με

• τεφρά σήψη (Botrytis)

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Στο δεντρολίβανο, ο Botrytis cinerea (τεφρή σήψη) προκαλεί μαλακές, υδαρείς καστανές κηλίδες σε βλαστούς και φύλλωμα που καταρρέουν και σαπίζουν, ενώ σε υγρούς, πυκνούς θάμνους σχηματίζεται στον νεκρό ιστό μια χαρακτηριστική χνουδωτή, σταχτοκάστανη βελούδινη μούχλα, που συχνά εξαπλώνεται προς τα κάτω από κομμένες ή τραυματισμένες κορυφές. Η αβιοτική ξυλώδης παρακμή αντίθετα εμφανίζει ξηρή, σταθερή νέκρωση χωρίς καθόλου μυκητιακή ανάπτυξη: το ξύλο γίνεται σταχτοκάστανο και εύθραυστο, το φύλλωμα γκριζάρει και παραμένει προσκολλημένο, και το μοτίβο ακολουθεί γραμμές καταπόνησης όπως το γυμνό γερασμένο κέντρο/βάση, μια υπερκορεσμένη με νερό ριζική ζώνη ή πλευρές εκτεθειμένες σε ψύχος/ξηρασία. Το καθοριστικό σημάδι είναι η γκρίζα βελούδινη σπορίωση του Botrytis μετά από υγρό καιρό, η οποία απουσιάζει εντελώς στην αβιοτική παρακμή.

• υπερβολικό πότισμα / υπερκορεσμός νερού

  Πώς να τα ξεχωρίσετε: Υπερβολικό πότισμα/υπερκορεσμός νερού έναντι φυσικής γήρανσης (ξυλοποίηση) στο θυμάρι: και τα δύο μοιάζουν με θάμνο που καστανιάζει και αραιώνει, αλλά το χώμα και ο ιστός του βλαστού τα ξεχωρίζουν. Το υπερβολικό πότισμα κιτρινίζει πρώτα τα ΚΑΤΩ φύλλα, αφήνει ΜΑΛΑΚΗ, σκούρα, πολτώδη βάση βλαστού με μυρωδιά σήψης ριζών, το χώμα μένει συνεχώς υγρό (συχνά με σκιαρίδες) και βλάπτονται ακόμη και οι νεαροί βλαστοί. Η γήρανση αντίθετα αφήνει τους κάτω βλαστούς ΞΕΡΟΥΣ, σκληρούς και γυμνούς-καστανούς (ξυλοποιημένους, χωρίς μαλακότητα ή μυρωδιά) σε χώμα που στραγγίζει καλά, με υγιή πράσινη βλάστηση μόνο στις ΑΚΡΕΣ των κλαδιών, εξελισσόμενη αργά σε αρκετά χρόνια.